Emri "Jezus" përmendet në Kur'an më shpesh se "Muhamed. Emrat e Allahut nga Kurani Famëlartë i cili ishte i pari që numëroi ajetet e Kuranit

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

Beqar, i vetë-mjaftueshëm

“Thuaj: “Ai është Allahu Një, Allahu i Vetëmjaftueshëm. Ai nuk lindi dhe nuk u lind dhe askush nuk është i barabartë me Të.”

Kurani i Shenjtë. Surja 112 "El-Ikhlas" / "Pastrimi i besimit", ajeti 1-4

I vetmi Zot

“Allahu do ta shpërblejë çdo njeri me atë që ka fituar. Vërtet, Allahu është i shpejtë në llogari.” “Ky është një mesazh për njerëzimin. Le t'i këshillohen atij dhe le ta dinë se Ai është i vetmi Zot dhe le të mendojnë ata që kanë mend."

Kurani i Shenjtë. Surja 14 "Ibrahim" / "Abraham", ajetet 51, 52

I vetmi

"Vërtet, Zoti juaj është Një"; “Ai është Zoti i qiejve dhe i tokës dhe i asaj që ka ndërmjet tyre, Zoti i lindjeve të diellit”; “Ne e kemi stolisur qiellin më të afërt me bukurinë e yjeve (apo yjeve)”; “dhe ne e mbrojmë atë nga çdo djall rebel”; “Ata nuk mund ta dëgjojnë ushtrinë më të lartë dhe hidhen nga të gjitha anët”, “për t'u dëbuar që andej. Ata janë të destinuar për mundim të përjetshëm”.

Kurani i Shenjtë. Surja 37 "Es-Saffat" / "Radhitur në radhë", ajeti 4-9

Inteligjent, i ditur

“Sytë nuk mund ta kuptojnë Atë, por Ai i kupton sytë. Ai është i Gjithëdijshëm (ose Mirëbërës), i Ditur!”

Kurani i Shenjtë. Surja 6 "El-Enam" / "Bagëti", ajeti 101

I mençur, i ditur

“Ai është Zoti në qiell dhe në tokë. Ai është i Urtë, i Dijshëm”; “I bekuar është Ai të Cilit i takon sundimi mbi qiejt dhe tokën dhe gjithçka që ka ndërmjet tyre. Tek Ai është dija e Kiametit dhe tek Ai do të ktheheni.”

Kurani i Shenjtë. Surja 43 "Ez-Zuhruf" / "Bizhuteri", ajetet 84, 85

Falës, Mëshirues

“Dhe nëse dikush bën padrejtësi, e pastaj të keqen e zëvendëson me të mirë, unë jam Falës dhe Mëshirues.”

Kurani i Shenjtë. Surja 27 En-Neml / Milingonat, ajeti 11

I Gjallë, Mbajtës, i Lartësuar, i Madh

“Allahu – nuk ka zot tjetër përveç Tij, i Gjalli, Mbajtësi i jetës. As përgjumja dhe as gjumi nuk i pushtojnë ato. E Tij është ç'ka në qiej dhe ç'ka në tokë. Kush do të ndërmjetësojë para Tij pa lejen e Tij? Ai e di të ardhmen dhe të kaluarën e tyre. Ata kuptojnë nga dituria e Tij vetëm atë që Ai dëshiron. Arshi i Tij (Këmbët e Arshit) përfshin qiejt dhe tokën dhe nuk e ngarkon ruajtjen e tyre. Ai është i Lartësuar, i Madhërishëm"

Gjithëpërfshirës, ​​i ditur

“Allahu zotëron lindjen dhe perëndimin. Kudo që të ktheheni, aty do të jetë Fytyra e Allahut. Vërtet, Allahu është Gjithëpërfshirës, ​​i Gjithëdijshëm.”

Kurani i Shenjtë. Surja 2 "El-Bekare" / "Lopa", ajeti 115

Falës, i dashur, Zot i Fronit

“Ai është Falës, i Dashur (ose i Dashur), Zot i Arshit, i Lavdishëm (ose Zot i Arshit të Lavdishëm)”; "Ai bën çfarë të dojë"

Kurani i Shenjtë. Surja 85 "El-Buruj" / "Yjësitë e Zodiakut", ajetet 14-16

I fuqishëm, i mençur

“I keq është përshkrimi i atyre që nuk besojnë në botën tjetër dhe përshkrimi i Allahut është më i larti, sepse Ai është i Fuqishëm, i Urtë.”

Kurani i Shenjtë. Surja 16 "En-Nahl" / "Bleta", ajeti 60

Mirënjohës, i qëndrueshëm, Njohja e të fshehtës dhe e dukshme, e Fuqishme, e Urtë

“Nëse i jepni Allahut një hua të mirë, Ai do t'jua shumëfishojë atë dhe do t'ju falë. Allahu është mirënjohës, i qëndrueshëm”; "Të njohësh të fshehtën dhe të dukshmen, të Fuqishmit, të Urtit"

Kurani i Shenjtë. Surja 64 "Et-Taghabun" / "Privimi i ndërsjellë", ajetet 17-18

I pasur, i denjë

“O njerëz! Ju keni nevojë për Allahun, ndërsa Allahu është i Pasuri, i Lavdëruari.”

Kurani i Shenjtë. Surja 35 "Fatir" / "Krijuesi", ajeti 15

Kujdestari dhe Mbajtësi i të gjitha gjërave

“Allahu është Krijuesi i çdo gjëje. Ai është Kujdestari dhe Mbrojtësi i çdo gjëje”; “Atij i takojnë çelësat e qiellit dhe të tokës. E ata që nuk i besojnë argumentet e Allahut janë të humbur."

Kurani i Shenjtë. Surja 39 "Ez-Zumer" / "Turmat", ajetet 62-63

Ndihmës mbrojtës

“Bëhu i zellshëm në rrugën e Allahut në rrugën e drejtë. Ai ju zgjodhi dhe nuk ju bëri asnjë vështirësi në fe. I tillë është besimi i babait tuaj Ibrahimit (Abrahamit). Allahu ju thirri muslimanë më parë dhe këtu (në Kuran) në mënyrë që i Dërguari të jetë dëshmitar për ju dhe ju dëshmitarë për njerëzit. Falni namazin, jepni zekatin dhe kapuni për Allahun. Ai është mbrojtësi juaj. Sa i bukur është ky mbrojtës! Sa i bukur është ky Ndihmës!”

Kurani i Shenjtë. Surja 22 "El-Haxh" / "Haxhi", ajeti 78

Mbret i Vërtetë

Mbi të gjitha është Allahu, Mbreti i Vërtetë! Mos nxitoni për të lexuar Kuranin derisa të përfundojë shpallja tek ju dhe thuaj: “Zot! Më rris njohuritë"

Kurani i Shenjtë. Surja 20 "Ta Ha", ajeti 114

Mirënjohës, i ditur

“Pse do t'ju mundojë Allahu nëse jeni falënderues dhe besoni? Allahu është mirënjohës, i dijshëm"

Kurani i Shenjtë. Surja 4 "En-Nisa" / "Gratë", ajeti 147

I pasur, i moshuar

“Ata që e shpenzojnë pasurinë e tyre në rrugën e Allahut dhe nuk i përcjellin dhurimet e tyre me qortime dhe fyerje, kanë shpërblim te Zoti i tyre. Ata nuk do të njohin frikën dhe nuk do të trishtohen”; “Fjala e mirë dhe falja është më e mirë se sadaka e pasuar nga një qortim fyes. Allahu është i pasur, i qëndrueshëm"

Kurani i Shenjtë. Surja 2 "El-Bekare" / "Lopa", ajetet 262, 263

I pasur, i denjë

“Atij i përket çdo gjë që është në qiell dhe çdo gjë në tokë. Vërtet, Allahu është i pasur, i lavdëruar”; “A nuk e sheh se Allahu ka nënshtruar gjithçka që gjendet në tokë dhe anijet që lundrojnë nëpër dete sipas dëshirës së Tij? Ai e mban qiellin që të mos bjerë në tokë pa lejen e Tij. Vërtet, Allahu është i mëshirshëm dhe i mëshirshëm me njerëzit”; “Ai është që të jep jetë, pastaj të vret dhe pastaj të bën të gjallë. Dhe njeriu është vërtet mosmirënjohës.”

Kurani i Shenjtë. Surja 22 "El-Haxh" / "Haxhi", ajetet 64-66

Pranues i pendimit, Mëshirues

“Allahu i fali të tre ata që u vonuan derisa toka u bë e ngushtë për ta, megjithë gjerësinë e saj. Shpirtrat e tyre u tkurën dhe e kuptuan se nuk kishin ku t'i fshiheshin Allahut përveçse me Të. Pastaj Ai i fali ata që të mund të pendohen. Vërtet, Allahu është Prapues, Mëshirues.”

Kurani i Shenjtë. Surja Et-Teube / Pendimi, ajeti 118

Zoti i Fronit të Madh

“Ju ka ardhur një i dërguar nga mesi juaj. Është e vështirë për të që po vuani. Ai po përpiqet për ju. Ai është i mëshirshëm dhe i mëshirshëm me besimtarët”; “Dhe nëse ata refuzojnë, atëherë thuaj: “Më mjafton Allahu! Nuk ka zot përveç Tij. Unë i besoj vetëm Atij, sepse Ai është Zoti i Arshit të madh.”

Kurani i Shenjtë. Surja "Et-Teube" / "Pendimi", ajetet 128, 129

Pranimi i pendimit

“Kur të vijë ndihma e Allahut dhe të vijë fitorja, kur të shohësh se si turma njerëzish kthehen në fenë e Allahut, madhëroje Zotin tënd me lavdërim dhe kërko falje prej Tij. Vërtet, Ai është që pranon pendimin.”

Kurani i Shenjtë. Surja 110 "En-Nasr" / "Ndihmë", ajeti 1-3

Njohës i të fshehtës dhe së dukshmes, i Madh, i Lartësuar

“Allahu e di se çfarë vesh secila femër, sa tkurret apo zgjerohet secila bark. Çdo gjë tek Ai ka një masë”; "Ai është Njohësi i të fshehtës dhe të dukshmes, i Madhi, i Lartësuari"

Kurani i Shenjtë. Surja 13 "Er-Raad" / "Tunder", ajetet 8, 9

Falës, Falës Dëgjimi, Shikimi, E Vërteta, Sublime, Madhështore

“Nëse dikush dënon siç është ndëshkuar vetë, pas së cilës i bëhet padrejtësi, atëherë Allahu me siguri do ta ndihmojë atë. Vërtet, Allahu është Falës dhe Falës”; “Kjo për shkak se Allahu e zgjat ditën në kurriz të natës dhe e zgjat natën në kurriz të ditës, dhe gjithashtu sepse Allahu dëgjon dhe sheh”; "Kjo është për shkak se Allahu është i Vërteti, dhe ajo që ata adhurojnë pos Tij është gënjeshtër, dhe gjithashtu sepse Allahu është i Lartësuar dhe i Madhërishëm."

Kurani i Shenjtë. Surja 22 "El-Haxh" / "Haxhi", ajetet 60-62

Inteligjent (ose i sjellshëm), i ditur

“A nuk e sheh se si Allahu lëshon ujë nga qielli, pas të cilit toka bëhet e gjelbër? Vërtet, Allahu është i Gjithëdijshëm (ose Mirëbërës), i Ditur.”

Kurani i Shenjtë. Surja 22 "El-Haxh" / "Haxhi", ajeti 63

I fuqishëm, i ditur

“Allahu zbulon farën dhe farën. Ai e nxjerr të gjallën nga i vdekuri dhe nxjerr të vdekurin nga i gjalli. I tillë është Allahu! Si jeni larguar nga e vërteta!”; “Ai zbulon agimin. Ai caktoi natën për pushim dhe diellin dhe hënën për numërimin. I tillë është vendosja e të Fuqishmit, të Gjithëdijshmit”; “Ai është Ai që krijoi yjet për ju, që të mund të gjeni rrugën tuaj përmes tyre në errësirën e tokës dhe të detit. Tashmë ua kemi bërë të qarta shenjat njerëzve që dinë.”

Kurani i Shenjtë. Surja 6 "El-Enam" / "Bagëti", ajetet 95-97

I Plotfuqishëm, i Fuqishëm

“Allahu është i mirë me robërit e Vet dhe i jep furnizim kujt të dojë. Ai është i Plotfuqishmi, i Fuqishmi"

Kurani i Shenjtë. Surja 42 Esh-Shura" / "Këshilli", ajeti 19

Njohës i sekretit

“Thuaj: “Nuk e di nëse premtimi për ju do të vijë së shpejti, apo nëse Zoti im e ka vonuar atë”; “Ai është Njohës i të fshehtës dhe nuk ia zbulon askujt sekretin e Tij”; “Përveç atyre të dërguarve me të cilët Ai është i kënaqur dhe ndaj të cilëve u bën roje para dhe prapa”, “të dihet se ata i kanë përcjellë mesazhet e Zotit të tyre. Ai kupton me dituri gjithçka që është me ta dhe numëroi çdo gjë.”

Kurani i Shenjtë. Surja 72 "El-Xhin" / "Xhinët", ajeti 25-28

Duke ditur, duke ditur

“Vërtet, vetëm Allahu e di Kijametin, e lëshon shiun dhe e di se çfarë ka në mitra. Askush nuk e di se çfarë do të fitojë nesër dhe askush nuk e di se në cilin vend do të vdesë. Vërtet, Allahu është i Gjithëdijshëm, i Gjithëdijshëm.”

Kurani i Shenjtë. Surja 31 Lukman, ajeti 34

Dëgjimi, Shikimi

“Allahu zgjedh të dërguar nga engjëjt dhe njerëzit. Vërtet, Allahu dëgjon dhe sheh”; “Ai e di të kaluarën dhe të ardhmen e tyre dhe veprat kthehen tek Allahu”; “O ju që besuat! Përuluni, bëni sexhde, adhuroni Zotin tuaj dhe bëni vepra të mira, që të jeni të shpëtuar”.

Kurani i Shenjtë. Surja 22 "El-Haxh" / "Haxhi", ajetet 75-77

I lartësuar, i madh

“Kush do të ndërmjetësojë para Tij pa lejen e Tij? Ai e di të ardhmen dhe të kaluarën e tyre. Ata kuptojnë nga dituria e Tij vetëm atë që Ai dëshiron. Arshi i Tij (Këmbët e Arshit) përfshin qiejt dhe tokën dhe nuk e ngarkon ruajtjen e tyre. Ai është i Lartësuar, i Madhërishëm"

Kurani i Shenjtë. Surja 2 "El-Bekare" / "Lopa", ajeti 255

I Plotfuqishëm dhe i Gjithëdijshëm

“Ai do t'ju vrasë, pastaj do t'ju ringjallë dhe pastaj do të ktheheni tek Ai. Ai është që për ju krijoi çdo gjë në tokë, pastaj u kthye në qiell dhe e bëri atë shtatë qiej. Ai është i vetëdijshëm për çdo gjë”.

Kurani i Shenjtë. Surja 2 "El-Bekare" / "Lopa", ajetet 28, 29.

I Plotfuqishëm, i Fuqishëm

“O njerëz! Jepet një shëmbëlltyrë, dëgjojeni. Vërtet, ata që ju i adhuroni pos Allahut, nuk do të krijojnë mizë, edhe nëse bashkohen për këtë. Nëse një mizë merr diçka prej tyre, ata nuk mund ta marrin atë prej saj. I dobët është ai që arrin, dhe ai nga i cili arrin! “Ata nuk e vlerësuan siç duhet Allahun, e megjithatë Allahu është i Plotfuqishmi, i Fuqishmi.”

Kurani i Shenjtë. Surja 22 "El-Haxh" / "Haxhi", ajetet 73, 74

I Plotfuqishëm, i Fuqishëm

“Ata u dëbuan pa të drejtë nga vendbanimet e tyre vetëm pse thanë: “Zoti ynë është Allahu”. Nëse Allahu nuk do t'i lejonte disa njerëz të mbroheshin nga të tjerët, atëherë do të shkatërroheshin qelitë, kishat, sinagogat dhe xhamitë, në të cilat kujtohet shumë emri i Allahut. Allahu me siguri i ndihmon ata që e ndihmojnë Atë. Vërtet, Allahu është i Plotfuqishmi, i Fuqishmi.”

Kurani i Shenjtë. Surja 22 "El-Haxh" / "Haxhi", ajeti 40

Zoti i Fronit

“Nëse mbi ta (në qiell dhe në tokë) do të kishte zota të tjerë krahas Allahut, atëherë ata (qielli dhe toka) do të shkatërroheshin. Allahu, Zoti i Arshit, është i pastër dhe larg asaj që ata ia atribuojnë Atij.

Kurani i Shenjtë. Surja El-Enbija / Profetët, ajeti 22

Duke ditur, i mençur

“A nuk ju thashë se i di gjërat e fshehta në qiell dhe në tokë dhe e di çfarë bëni haptazi dhe çfarë fshehni?”

Kurani i Shenjtë. Surja 2 "El-Bekare" / "Lopa", ajeti 33

Ai që krijoi tokën dhe qiejt e lartë

“Ne të zbritëm ty Kuranin për të mos të të turpëruar”, “por vetëm si paralajmërim për ata që kanë frikë”; “Ky është mesazh nga Ai që krijoi tokën dhe qiejt e lartë”

Kurani i Shenjtë. Surja 20 "Ta Ha", ajetet 2-4

Ai, përveç të cilit nuk ka hyjni tjetër dhe që ka emrat më të bukur

“Atij i përket ç’ka në qiell, në tokë, në mes tyre dhe çfarë është nën tokë”; “Edhe sikur të flasësh me zë të lartë, Ai prapë e di të fshehtën dhe të fshehtën”; "Allahu është Ai që përveç të Cilit nuk ka zot tjetër dhe që ka emrat më të bukur"

Kurani i Shenjtë. Surja 20 "Ta Ha", ajetet 6-8

Essalamu alejkum.KUR'AN:

HADITH:
1. Profeti Muhamed ka thënë: "Më i miri prej jush është ai që studion Kur'anin .... Vazhdoni hadithin? ... dhe ua mëson atë të tjerëve"
2. Pejgamberi tha: "Tri shenjat e hipokrizisë, nëse thoni një gënjeshtër, mos e mbani premtimin tuaj dhe ... Vazhdoni? Prisni kontratën"
3. Cili ishte sprova e parë e bijve të Izraelit (izraelitëve) sipas hadithit të transmetuar nga Muslimi? Gratë
4. Profeti ka thënë: “Feja është manifestim i sinqeritetit”. Ne pyetëm: "Në lidhje me kë?" Ai tha: ... vazhdo? “Në lidhje me Allahun, me librin e tij, me të dërguarin e Tij, me sunduesit e muslimanëve dhe me të gjithë muslimanët në përgjithësi.”
5. Profeti tha: "Jo ai që është i fortë që pushton shumë, vetëm ai është i fortë ... vazhdo? Kush mund ta frenojë zemërimin e tij"
6. Pejgamberi tha: "Dy fjalë i do Mëshiruesi, të lehta në gjuhë dhe të rënda në peshore... Cilat? Subhanallavabihamdihi subhanallahilazym"
7. Sipas hadithit, kur njeriu vdes, i ndalen të gjitha veprat përveç 3? për sadakajaria (lëmoshë e vazhdueshme), njohuritë e dobishme që ai ua transmetoi njerëzve dhe fëmijën që do ta lexojë duanë pas tij.
8. Në një prej haditheve, profeti tha: ... "A nuk duhet t'ju tregohet me anë të së cilës do ta doni njëri-tjetrin? Çfarë këshilloi Profeti? Përhapni selam"
9. Hadithi: "Gruaja është si brinja... vazhdo? Nëse përpiqesh ta drejtosh, do ta thyesh"
10. Transmetohet se Ebu Hurejra ka thënë: "Shoku im më i dashur (Profeti) më këshilloi të bëj tri gjëra nga të cilat nuk do të heq dorë deri në vdekje. (Më këshilloi) të agjëroj tri ditë në muaj, të marr një shtesë. mëngjes / shpirt / lutje dhe ... vazhdoni? shkoni në shtrat (vetëm) pasi të keni kryer vitrin"
11. Pejgamberi tha për namazin, ky lutje është më i miri që ekziston në këtë tokë. Për çfarë lloj lutjeje e keni fjalën? Sunneti para sabahut
12. Transmetohet nga fjala e nënës së besimtarëve "Aishja, Allahu qoftë i kënaqur me të, se ajo (një herë) tha: "O i Dërguar i Allahut, ne e konsiderojmë xhihadin si gjënë më të mirë, prandaj pse të mos e marrim "Pejgamberi tha:" Jo! Xhihadi më i mirë për ju është...? haxhi i patëmetë"
13. Pejgamberi tha: “Nëse nuk do të frikësohesha se do të ishte e vështirë për umetin tim, atëherë do të urdhëroja që të bëhet para çdo namazi.” Për çfarë bëhet fjalë? Sivak
14. Pejgamberi tha: "Allahu nuk do t'u flasë treve në Ditën e Kijametit, nuk do t'i shikojë dhe nuk do t'i pastrojë ata dhe për ta është përgatitur një dënim i dhembshëm". "Ulja (skajet e rrobave në tokë), qortimi (njerëzit me veprat e tyre të mira) dhe ... Vazhdoni? Shitja e mallit tuaj me ndihmën e betimit të rremë"
15. Si quhej sahabiu që ka transmetuar më shumë hadithe? Ebu Hurejra
16. Sipas hadithit, në varrin e një personi do të jenë dy engjëj. Si i kane emrat? Munkar dhe Nakir
17. I Dërguari i Allahut, paqja dhe bekimet e Allahut qofshin mbi të, ka thënë: “Më së shumti kam frikë se mos ju godet ndonjë politeizëm i vogël.” Çfarë donte të thoshte Profeti? veshja e dritares
18. Pejgamberi tha: "Nuk duhet t'i keni zili askujt pervec dyve, nje njeriu te cilit Allahu e ka mesuar Kur'anin dhe i cili e lexon ate nate e dite dhe?... nje njeri te cilit Allahu i ka dhuruar pasuri dhe qe e shpenzon ate. siç duhet"
19. I Dërguari i Allahut u pyet: "Cila është e ardhura më e mirë?" Çfarë tha Profeti? "Atë që një njeri e fitoi me duart e veta"
20. Pejgamberi, duke kaluar pranë dy varreve, tha: “Këta dy njerëz nuk dënohen për mëkate të mëdha.” Për çfarë mëkatesh u ndëshkuan? “Nuk kishte frikë nga spërkatja e naxhas, përhapja e thashethemeve”
21. I Dërguari i Allahut tha: “Njëri prej jush që sheh atë që fajësohet, le ta ndryshojë atë me duart e veta, ... ta plotësojë hadithin? nëse nuk mund ta bëjë këtë (le ta ndryshojë) me gjuhën e tij, dhe nëse ai nuk mundet (dhe këtë), atëherë me zemrën tuaj, dhe kjo do të jetë (shfaqja) më e dobët e besimit. (Musliman.)
22. Pothuajse të gjitha përmbledhjet e haditheve fillojnë me këtë hadith. Për cilin hadith e keni fjalën? Hadith për qëllimet
23. Në një nga hadithet thuhet se Profeti e liroi Safijen nga skllavëria dhe ia dha asaj si çmim nuse ... Çfarë i dha? Liria
24. I Dërguari i Allahut tha: "Në stomakun (të një personi të tillë) që pi nga një enë argjendi, do të ketë ... Çfarë do të ndodhë? flakët e Xhehenemit do të shushurijnë!"
25. I Dërguari i Allahut ka thënë: "Shenja e një besimi të mirë të Islamit nga një person është refuzimi i tij për çfarë ... refuzimi i çfarë? nuk e shqetëson atë."
26. Abdullah bin Omeri tha se i Dërguari i Allahut më kapi për shpatulla dhe më tha: “Bëhu në këtë botë (si) sikur ti... Vazhdon? i huaj apo udhëtar
27. I Dërguari i Allahut tha: "Me të vërtetë, ajo u ka arritur njerëzve nga fjalët e profecisë së parë (në vijim): nëse nuk turpëroheni, atëherë ... vazhdoni? bëni atë që dëshironi".
28. I Dërguari i Allahut ka thënë: “Ai që beson Allahun dhe Ditën e Fundit le të flasë mirë ose le të heshtë, dhe ai që beson Allahun dhe Ditën e Fundit le ta respektojë fqinjin e tij dhe ai që beson. në Allahun dhe në Ditën e Fundit... Vazhdoni? Ai e pret mirë mysafirin e tij"

PROFETI MUHAMED (Paqja dhe bekimi i Allahut qofshin mbi të!).
1. Sa herë engjëjt e prenë gjoksin e Profetit? 4
2. Në sa beteja mori pjesë i Dërguari i Allahut? nëntë
3. Në çfarë beteje u plagos Profeti dhe iu thye dhëmbi? Uhud
4. Cila ishte gjëja e parë që bëri profeti kur mbërriti në Medine? Ndërtoi një xhami
5. Sa vjeç ishte Profeti kur shkoi për herë të parë në Sham me xhaxhain e tij Ebu Talib? 12
6. Si quhej shpella në të cilën profeti i pëlqente të dilte në pension? Hira
7. Si janë emrat e fëmijëve të Profetit? Kasim, Abdullah, Ibrahim, Zejneb, Fatime, Rukaije, Um Kulthum
8. Për sa vite profeti thirri në Mekë fshehurazi? 3 vjet
9. Kush nga të afërmit e Muhamedit u përpoq më shumë ta pengonte atë? Ebu Lehebi
10. Pse një vit u quajt viti i shtrëngimit? Vdekja e Hatixhes dhe Ebu Talibit
11. Si quhej kafsha mbi të cilën u transportua Profeti nga Meka në Al-Aksa? Buraka
12. Si quhej shpella në të cilën Profeti u fsheh me Ebu Bekrin nga mushrikët? Saur
13. Çfarë i premtuan politeistët atij që e kap Pejgamberin? 100 deve
14. Cilit ushqim i shtoi gruaja hebreje helm për të helmuar Profetin? Shpatulla e qengjit
15. Sa herë e ka kryer Haxhin Profeti? një
16. Sa herë e bëri Profeti umren? 4
17. Si e quajti Profeti xhaminë e parë në Medine? Kuba
18. Çfarë kunja kishte Profeti? Ebul Kasim
19. Cili ishte emri i Profetit para Islamit? Amin, Sadiq (I sinqertë, i vërtetë)
20. Cili ishte udhëzimi i fundit i Profetit Muhamed? Fjalët e tij: "Lutjet, lutjet dhe kujdesuni për robërit tuaj"
21. Sa vjeç ishte profeti Muhamed kur i vdiq nëna? 6 vjet
22. Kur lindi Profeti Muhamed? 22 prill 571 pas Krishtit
23. Sa vite jetuan në martesë Profeti Muhamed dhe Hatixheja? 24 vjet
24. Kur ishte obligim i Profetit Muhamed dhe i të gjithë muslimanëve të tjerë që të falnin pesë namaze ditore? Gjatë udhëtimit natën (mi`raj)
25. Sa xhaxhallarë të Profetit u konvertuan në Islam? 2
26. Tek kush shkoi Pejgamberi me Hatixhen pasi e pa Xhebrailin? Cili është emri i tij? Waraka bin Naufal
27. Si quhej murgu që e njoftoi Ebu Talibin se Muhamedi do të ishte profet? Bahira
28. Ku qëndroi Profeti kur u ndal për herë të parë në Medine? Ebu Ejub el-Ensari

PROFETET:
1. Kush ia solli lajmin e mbretëreshës së Shebës Profetit Sulejman? Hoope
2. Cilin profet u gëlltit nga balena? Junus
3. Cilit prej profetëve iu dërgua sprova në formën e një sëmundjeje të gjatë? Ejubi
4. Çfarë zanati kishte profeti Idris? rrobaqepës
5. Cilit profet iu dërgua deveja? Salihu
6. Sa vite kaloi profeti Jusuf në burg? 7 vjet
7. Cili prej pejgamberëve ishte më fisnik (lloji i mirë)? Jusufi
8. Kush ishte i pari nga profetët që shkroi fjalën "Bismillahirrohmanirrohim"? Sulejmani
9. Cilit popull iu dërgua profeti Hud? Aditam
10. Si quhej babai i Jusufit? Jakub
11. Në çfarë moshe vdiq Ibrahimi? 175
12. Cilin profet dërgoi Allahu në qytetet e Sodomës dhe Gomorrës? plaçkitje
13. Si e trajtuan bijtë e Jakubit vëllain e tyre Jusufin? E hedhur në një pus
14. Si quhej nëna e Ismailit? Haxhari
15. Kujt iu dërgua Profeti Salih? Themuditët
16. Cili nga pejgamberët ishte kovaç? Daoud
17. Çfarë zanati zotëronte Profeti Nuh? Një marangoz
18. Në cilën ditë hyri profeti Adem në parajsë? Te premten
19. Cilën nga familja e Nuhas e mbyti Allahu në ujë? gruaja dhe djali
20. Çfarë numri i djemve ishte profeti Jusuf? njëmbëdhjetë
21. Kush ishte ushtria e Sulejmanit? Xhinet, njerëzit, zogjtë
22. Emri i cilit profet do të thotë "Ai do të jetojë"? Jahja
23. Nga çfarë kafshe kishte frikë profeti Jakub që mund ta dëmtonte djalin e tij Jusufin? ujk
24. Emërtoni pesë profetë të mëdhenj? Nuh, Ibrahim, Musa, Isa, Muhamed
25. Me emrin e cilit profet lidhet shfaqja e burimit të Zem-zemit? Ismail
26. Nën çfarë bime u fsheh Junusi pasi u lirua nga barku i balenës? Kungull
27. Historia e cilit profet Allahu e quajti më të bukurin në Kuran? Jusufi
28. Cilit profet iu zbrit psalteri? Daoud

SHOQËT E PROFETIT MUHAMED
1. Sa vjet ishte Kalifi Ebu Bekri? 2 vjet
2. Kë adoptoi Profeti? Zeid bin Harith
3. Për shkak të vdekjes së cilit shoqërues u lëkund froni i Allahut? për shkak të vdekjes së Sa "da bin Mu" aza "
4. Kush ishte shkruesi i profetit Muhamed? Abdullah bin Ravaha
5. Kush u quajt “Shpata e Allahut”? Halid bin Velidi
6. Pse një nga sahabët e mori kunjanë e Ebu Hurejres? ai kishte një kotele
7. Kush u quajt “Luani i Allahut”? Hamza
8. Si quhej skllavi etiopian që vrau Hamzën? vakhshi
9. Sa vite ishte kalif Umer bin Hatabi? 10
10. Kush ishte predikuesi i parë në Islam i dërguar në Medine? Musab ibn Umejri
11. Si quhej shoku i prindërve dhe fëmijëve të tij që ishin sahab (3 breza)? Ebu Bekri
12. Cila grua në historinë e Islamit ishte martirja e parë që ra për besimin e saj? Sumaya bint Khayyat
13. Cili ishte emri i atij shokut të profetit që gëzonte besimin e tij të veçantë? Hudhejfe Ibn Jeman
14. Sa vjeç ishte Ebu Bekri kur vdiq? 63
15. Kush e vrau Umer Ibnul Hatabin? Një skllav iranian i quajtur Abu Lu'lu'a
16. Kush ishte personi i parë në historinë e Islamit që përdori postën? Omer Ibn el-Hattab
17. Cili prej njerëzve ishte i pari që besoi në Profetin Muhamed? Ebu Bekr el-Siddik
18. Kush u bë ambasadori i parë në Islam? Usman Ibn Affan
19. Kush ishte shoqëruesi i parë i lindur pas shpërnguljes në Medine? Abdullah bin Zubejri
20. Kush ishte Zubeir bin Avvam për Profetin Muhamed? kushëriri
21. Cila grua ishte e para që besoi në Profetin Muhamed? Hatixhe bint Khuvejlid
22. Kush i sugjeroi Pejgamberit t'i urdhërojë gratë të mbajnë hixhab? Umer bin Hattab
23. Cili nga shokët e profetit Muhamed ishte i njohur si interpretuesi më i mirë i Kuranit? Abdullah Ibn Abbas
24. Kush është koka e të rënëve për besimin? Hamza Ibn Abdul-Muttalib
25. Kush do të vazhdojë të quhet muazzini i parë në Islam deri në Ditën e Kijametit? Bilal Ibn Rabah
26. Cili kalif u bë ndërtuesi i flotës së parë islame? Usman Ibn Affan
27. Kush ishte kalifi i parë në Islam që bëri thirrje për shërbimin ushtarak? Omer Ibn el-Hattab
28. Kush ka zënë, nën Profetin Muhamed, një pozitë të ngjashme me atë të Harunit nën Musain? Ali Ibn Ebu Talib

Pyetje:Çfarë do të thotë fjala arabe "sura"?

Përgjigje: Fjala "sura" në arabisht përdoret për të përcaktuar kapitujt e Kur'anit. Ka 114 sure në Kuran.

Eva (Hava)

Pyetje: Nga çfarë u krijua gruaja e parë - Eva (Hava)?

Përgjigje: Hava është gruaja e parë dhe nëna e gjithë njerëzimit. Është krijuar nga brinja e stërgjyshit tonë Ademit (paqja qoftë mbi të).

Betim

Pyetje: Kush ishte i pari që u betua për besnikëri ndaj Ebu Bekrit (Allahu qoftë i kënaqur me të) kur ai u bë kalif pas vdekjes së profetit Muhamed (paqja dhe bekimet e Allahut qofshin mbi të).

Përgjigje: Shoku Umer bin Hatabi (Allahu qoftë i kënaqur prej tij) ishte i pari që iu betua për besnikëri Ebu Bekrit (Allahu qoftë i kënaqur prej tij) kur ai u zgjodh kalif.

Lotët

Pyetje: Sa vite ka qarë Profeti Adem (paqja qoftë mbi të) pasi ka bërë një gabim?

Përgjigje: Profeti Adem (paqja qoftë mbi të) qau dhe kërkoi falje nga Allahu për shtatë vjet.

Shpirt

Pyetje: Cilat ishin shenjat e para të jetës tek Profeti Adem (paqja qoftë mbi të) kur Zoti i vuri një shpirt në trupin e tij?

Përgjigje: Kur shpirti arriti te koka e Ademit (paqja qoftë mbi të), ai teshtiti dhe tha: “Elhamdulilah” (“lavdërimi i qoftë Allahut”).

Isai (paqja qoftë mbi të)

Pyetje: Sa herë është përmendur në Kuranin e Shenjtë emri i Profetit Isa (Jezus) (paqja qoftë mbi të)?

Përgjigje: Profeti Isa është një nga pesë profetët e mëdhenj, të cilët quhen "Poseduesit e madhërisë" (ulul azm). Në Kuranin Famëlartë emri "Isa" përmendet 25 herë.

Fatimja

Pyetje: Pse vajza e Profetit Muhamed (paqja dhe bekimet e Allahut qofshin mbi të) quhej "nëna e babait të saj"?

Përgjigje: I Dërguari i Allahut (paqja dhe mëshira e Allahut qofshin mbi të) u rrit në shtëpinë e Ebu Talibit. Në këtë kohë, Fatima bin Asad u kujdes për të. Më vonë, pas vdekjes së saj dhe lindjes së vajzës së Muhamedit (paqja dhe bekimet e Allahut qofshin mbi të), e cila gjithashtu u quajt Fatime, në shikimin e saj, Profetit a.s. zëvendësoi nënën e tij. Pra, vajza e Profetit (paqja dhe bekimet e Allahut qofshin mbi të) Fatime u quajt "nëna e babait të saj".

"Alyu Imran"

Pyetje: Sa ajete ka në suren Al Imran?

Përgjigje: Surja Alu Imran përmban 200 ajete.

selam

Pyetje: Cili prej njerëzve i shqiptoi për herë të parë fjalët “Esselamu alejkum va rahmetullahi”?

Përgjigje: Njeriu i parë dhe Profeti Ademi (paqja qoftë mbi të) ishte ai që i pari shqiptoi fjalët: "Essalamu alejkum ue rahmetullahi".

përkuluni në tokë

Pyetje: Sa ajete përmban Kurani Famëlartë gjatë leximit të të cilave është e dëshirueshme të bëhet sexhde?

Përgjigje: Ka 15 ajete në Kuranin e Shenjtë, gjatë leximit të të cilave është e dëshirueshme të përkulesh në tokë.

Shkrimet e Shenjta

Pyetje: Cilëve profetë iu dhanë shkrimet e shenjta?

Përgjigju: Janë zbritur gjithsej 104 shkrime, 100 prej tyre në formë rrotullash, 4 në formë Librash. Çdo shkrim i mëpasshëm konfirmonte të vërtetën e atyre të mëparshme dhe përmbante informacione shtesë, të cilat njerëzit të cilëve iu dërgua ky Libër ishin gati t'i përvetësonin.

Profetit Adem (paqja qoftë mbi të) i zbritën 10 rrotulla, Shisu (paqja qoftë mbi të) (Seti biblik) - 50, Idris (paqja qoftë mbi të) (Enoku) - 30, Ibrahimi (paqja qoftë mbi të) (Abrahami ) - 10, Musa (paqja qoftë mbi të) (Moisiu) Libri u zbrit - Tevrat (Torah), Isa (paqja qoftë mbi të) (Jezus) - Inxhil (Ungjilli), Davudi (paqja qoftë mbi të) (David ) - Zabur (Psalter) dhe, së fundi, Profeti Muhamed (paqja qoftë mbi të dhe i mirëpret) - Kurani Famëlartë.

Nga të gjithë librat e zbritur nga Allahu i Madhëruar, vetëm Kurani Famëlartë është ruajtur dhe na ka zbritur pa ndryshime dhe shtrembërime, në formën në të cilën është zbritur.

bazuar në librin " 5000 pyetje Shtëpia botuese "Dar al-marifa", Bejrut. 2010

Për më shumë se 1.5 miliardë përfaqësues të besimit islam që jetojnë në planet, Kurani është libri kryesor, dispozitat e të cilit duhen ndjekur për një mënyrë jetese korrekte. Pak njerëz e dinë se kopja më e madhe e Shkrimeve të Shenjta ruhet në Rusi, dhe në Bagdad - e shkruar në gjakun e Sadam Huseinit. Këto janë vetëm disa nga faktet mahnitëse të Kuranit që janë paraqitur në këtë përmbledhje.

Më i madhi në botë

Kurani më i madh i shkruar me dorë është krijuar në Mashhad (Iran) nga mjeshtri i kaligrafit Ali Akbar Kuchani. Ai punoi për një libër gjigant për 7 vjet, duke filluar nga viti 2008, dhe 30 artistë morën pjesë në hartimin e faqeve. Rezultati i punës së përbashkët ishte një dorëshkrim prej 650 faqesh, i cili peshon 3,5 tonë dhe ka përmasa 2,5 x 1,75 m.

Kopja më e madhe e shtypur në botë ndodhet në qytetin Bolgar të Republikës së Tatarstanit dhe konsiderohet si një nga atraksionet kryesore të qytetit. Lartësia e saj është 2 m, gjerësia - 1,52 m, trashësia - 17 cm, dhe mbulesa është e zbukuruar me gurë gjysmë të çmuar, argjend, fletë ari dhe malakit. Libri përbëhet nga 632 faqe, secila prej të cilave është e punuar me letër të cilësisë së lartë dhe e përforcuar në një mënyrë të veçantë për t'u mbrojtur nga shkatërrimi për një kohë të gjatë.

Rastësi të pazakonta

Jo më pak fakte befasuese kanë të bëjnë me rastësi interesante me numrat dhe fjalët që gjenden në tekstin e Kuranit. Numri i përmendjeve të fjalëve ikonike individuale duket shumë i pazakontë:

• Dita - 365 herë, që korrespondon me kohëzgjatjen e vitit kalendarik.
• Ditët - 30 herë, si dhe numri i ditëve në një muaj.
• Muaj - 12 herë, që korrespondon me numrin e muajve në një vit.
• Një burrë dhe një grua - 23 herë secili, që në total është numri i çifteve të kromozomeve në gjenomin e njeriut.
• Engjëjt dhe djalli - 77 herë secili.

Për më tepër, rastësitë matematikore tërheqin vëmendjen e studiuesve. Pra, shumica e veprimeve matematikore me numrat e sureve dhe numrat e strofave nuk mund të bëjnë pa numrin 19 - numrin e Allahut. Për shembull, teksti përbëhet nga 114 sure, të cilat pjesëtohen me 19 pa mbetje.

Kriza politike për shkak të një gabimi shtypi

Myslimanët besojnë se teksti i Kuranit përcjell me saktësi fjalët e Allahut, kështu që shfaqja në të e çdo pasaktësie ose gabimi shtypi të bërë gjatë shtypjes konsiderohet një shkelje e rëndë.

Ishte pikërisht një shkelje e tillë që u krye në Kuvajt në vitin 1999, kur në një nga panairet e librit u regjistrua shpërndarja e një libri me gabime shtypi. Ky rast i zemëroi aq shumë deputetët e fraksionit islamik, saqë filluan të akuzojnë Parlamentin për neglizhencë të besimit mysliman. Si rezultat, anëtarët e saj u shkarkuan dhe përfaqësuesit siguruan të gjithë se gabimet e shtypit ishin bërë qëllimisht.

Njohuri përmendësh

Mësimi përmendësh i tekstit të Kuranit për muslimanët është një nga shprehjet e besimit të vërtetë islam. Hafizët janë ata përfaqësues të Islamit që arritën të kuptojnë të gjithë tekstin dhe kështu të fitojnë respekt dhe nderim të veçantë midis vëllezërve të tyre.

Një nga garat më prestigjioze ndërkombëtare të recitimit të Kuranit zhvillohet çdo vit në Dubai. Studiuesit e Biblës nga e gjithë bota do të duhet t'u përgjigjen 5 pyetjeve në lidhje me kapituj të ndryshëm dhe të lexojnë të paktën 2 faqe nga kujtesa kur të përgjigjen. Në të njëjtën kohë, përgjigjet vlerësohen jo vetëm nga njohuritë përmendësh, por edhe nga respektimi i rregullave të leximit të Librit të Shenjtë dhe bukurisë së leximit. Në varësi të njohurive të tyre, të gjithë pjesëmarrësit marrin çmime të vlefshme. Për më tepër, çmimi për vendin e parë është 98,000 dollarë, për vendin e dytë dhe të tretë - përkatësisht 54,000 dhe 40,000 dollarë.

shkronja të panjohura

Libri i shenjtë përbëhet nga 114 sure (kapituj) me gjatësi të ndryshme me udhëzime për tema të ndryshme. Disa prej tyre fillojnë me kombinime të shkronjave arabe, të ashtuquajturat mukatta (arabisht për "shkronjat e shpërndara"). Një fakt mahnitës, por ato nuk formojnë asnjë fjalë dhe askush nuk e di kuptimin e tyre. Interpretuesit e Kuranit ofrojnë shumë hipoteza dhe versione të interpretimit të tyre.

Disa përpiqen t'i konvertojnë ato në numra në varësi të numrave serial të shkronjave në alfabetin arab dhe më pas gjejnë modele misterioze. Të tjerë besojnë se ato përmbajnë një kuptim të veçantë, të njohur vetëm për Muhamedin dhe askush tjetër. Por për vetë muslimanët, kjo gjëegjëzë nuk është me interes të veçantë, pasi gjëja kryesore për ta është leximi i Kuranit, që është ajo që predikon besimi islam.

shkruar me gjak

Në fund të viteve 1990, "bashkëpunimi" i Sadam Huseinit me një infermiere dhe një kaligraf islam prodhoi Kur'anin e shkruar me gjak. Bëhet e ditur se për këtë ish-diktatori ka humbur gjithsej 27 litra gjak në 2 vite punë të mundimshme. Edhe pse disa ekspertë besojnë se është e pamundur që një person të humbasë një vëllim të tillë gjaku gjatë një periudhe të caktuar.

Tani Shkrimi është në kasafortën e një prej xhamive në Bagdad pas tre kështjellave. Çelësat e tyre mbahen nga njerëz të ndryshëm, kështu që ju mund të hyni në kasafortë vetëm me vendim të përgjithshëm të të gjithë "rojtësve". Autoritetet ende nuk mund të vendosin për fatin e Librit të Shenjtë. Nga njëra anë, Libri i Shenjtë është një kujtim i diktatorit, të cilin politikanët po përpiqen ta heqin qafe në çdo mënyrë. Nga ana tjetër, Kurani është një libër që ndalohet të shkatërrohet në asnjë mënyrë.

Fëmijë unik

Në vitin 2009, një lajm i mahnitshëm u përhap në të gjithë botën myslimane: vargje dhe sure nga Kurani filluan të shfaqen në trupin e një djali 9-muajsh, Ali Yakubov nga Dagestan. Sipas nënës, mbishkrimet shfaqeshin tek fëmija të hënën dhe të premten, gjë që shoqërohej me një rritje të temperaturës së trupit deri në 40°C. Pas tre ditësh, ato u zhdukën gradualisht dhe në vend të tyre me kalimin e kohës u shfaqën të reja.

Tek shtëpia në Turmat e pelegrinëve filluan të udhëtojnë në Krasno-Oktyabrskoye, duke dashur të shohin këtë fakt me sytë e tyre dhe të prekin një fëmijë të pazakontë. Sidoqoftë, kishte edhe skeptikë që sugjeruan se mbishkrimet e mrekullive u vizatuan nga vetë prindërit me iniciativën e autoriteteve: mashtrimi fetar duhej të shpërqendronte njerëzit nga problemet dhe konfliktet e ngutshme dhe t'i thërriste ata të pendoheshin për mëkatet e tyre.

Rregullat e trajtimit

Shkrimi i Shenjtë është i nderuar nga muslimanët jo vetëm mbi çdo libër dhe madje edhe mbi shumë gjëra të tjera në jetë. Ai trajtohet gjithashtu sipas rregullave të caktuara: ruhet në shtëpi në raftin më të lartë dhe është e ndaluar të vendosen libra të tjerë sipër. Kur lexoni, duhet të visheni siç duhet dhe të lexoni vetëm duke qëndruar ulur drejt, jo duke u mbështetur mbrapa. Libri nuk duhet të vendoset në dysheme, të zverdhet gjatë leximit, të lihet i hapur, të përdoret si jastëk ose të shtrihet mbi të. Për të kthyer faqet, mos i lëkundni gishtat dhe fshini çdo papastërti në sipërfaqe me pështymë.

Disa nga rregullat e konvertimit lidhen me idetë e pastërtisë të predikuara nga Islami. Pra, për disa muslimanë është e papranueshme që një grua të lexojë Kuran gjatë menstruacioneve.

Në një numër vendesh myslimane, përdhosja e Kuranit dënohet me ligj, deri në dënim me vdekje. Protesta më e përhapur ndërkombëtare e lidhur me manifestimet e ekstremizmit fetar u shkaktua nga historia që ndodhi në Pakistan me 14-vjeçaren Rimsha Masih nga një familje e krishterë.

Në vitin 2012, vajza u akuzua për djegien e faqeve të Librit të Shenjtë dhe u mbajt në një burg të sigurisë maksimale për disa javë. Ajo u lirua me kusht, në vetvete një rast unik i akuzave për blasfemi, pasi mjekët zbuluan se zhvillimi i vajzës korrespondonte me një moshë më të hershme. Më vonë, të gjitha akuzat kundër Rimshës u hoqën, por familja u detyrua të shpërngulej në Kanada për të shmangur kërcënimet dhe persekutimin e myslimanëve ekstremë.

Kopja më e shtrenjtë

Në vitin 2007, në ankandin e Christie's, një libër me shkrime të shenjta myslimane u shit për 2,330,000 dollarë, megjithëse organizatorët e vlerësuan lotin pothuajse pesë herë më lirë. Ky çmim është bërë një rekord absolut për çdo dorëshkrim që lidhet me Islamin.

Teksti i kopjes më të shtrenjtë, i datës 1203 (Ramadan 17, 599 Hixhri), është shkruar me ar, ndërsa komentet e tij janë me argjend. Ajo u gjet në Kajro nga Archer Milton Huntington në vitin 1905.

Abd-El Mashi

Në epokën tonë me lëvizje të shpejtë dhe të shpejtë, kontaktet midis kontinenteve të largëta janë bërë të mundshme. Avionët mund të na çojnë kudo në botë. Njerëzit janë afruar më shumë me njëri-tjetrin, por a janë bërë më të lumtur për shkak të kësaj?

Bota po mbytet në një oqean problemesh Nëpërmjet radios, televizionit, librave dhe gazetave, Fshati ynë Global po bombardohet me informacione, duke ngjallur pasiguri dhe frikë te njerëzit. Pavarësisht depërtimit të njerëzimit në thellësitë e hapësirës dhe oqeanit, ai ende nuk ka përgjigje për pyetjen: cila është e vërteta e përjetshme?

Unë. Pyetje që të bën të mendosh

Shërbëtori i Zotit u lejua të vizitonte një burg në një vend arab dhe t'u kthente Fjalën e jetës të burgosurve. Ai kishte leje nga autoritetet për t'i predikuar ungjillin kujtdo që donte të dëgjonte të Vërtetën që mund të pastronte zemrën dhe të ndryshonte mendjen. Ky njeri i Zotit hyri në qelitë e burgut pa roje. Ai besonte se të burgosurit do të ishin të hapur për diskutim të sinqertë vetëm nëse nuk do të vëzhgoheshin. Ai me guxim hyri në qeli dhe mbeti vetëm me ta.

Një ditë ai hyri në një qeli plot me kriminelë të ashpër të dënuar me burgime të gjata. Ai ka qenë këtu më parë. Këta njerëz ishin mësuar t'i dëgjonin mesazhet e tij dhe pas vizitave të tilla diskutonin me zjarr predikimet e tij.

Kur njeriu i Zotit erdhi këtë herë, të burgosurit papritmas mbyllën derën pas tij dhe deklaruan:

"Ne nuk do t'ju lëmë të shkoni derisa t'i përgjigjeni sinqerisht pyetjes sonë." Ai tha: “Unë erdha te ju vullnetarisht pa roje. Unë jam gati t'i përgjigjem pyetjes suaj në mënyrën më të mirë të njohurive që kam për Fjalën e Perëndisë. Por nuk mund t'i përgjigjem një pyetjeje për të cilën nuk e di përgjigjen." “Ne nuk ju pyesim për sekretet e universit. të burgosurit bërtisnin njëzëri: "Ne ju kërkojmë vetëm, si një person i drejtë, të na thoni drejtpërdrejt: Kush është më i madhi, Muhamedi apo Krishti?"

Pasi dëgjoi pyetjen, ministri u mendua. Ai e kuptoi se nëse e njihte Muhamedin si më të madh, atëherë ai do të kundërshtohej ose ndoshta edhe do të sulmohej nga të burgosurit që e konsiderojnë veten të krishterë. Nëse ai thotë se Krishti është më i madhi, atëherë muslimanët e burgosur mund ta vrasin, sepse një fjalë e ashpër kundër Muhamedit konsiderohej një vepër e denjë për vdekje.

Njeriu i Perëndisë u lut në zemrën e tij, duke i kërkuar Zotit t'i jepte një përgjigje të mençur dhe bindëse. Ai qëndroi i vetëm në një qeli të mbyllur kundër një turme të burgosurish që kërkonin me ngulm: “Mos gënjeni! Mos u bëj frikacak! Mos i fshihni mendimet tuaja. Ne nuk do t'ju lëndojmë."

Në fakt, shërbëtori i Zotit nuk ishte vetëm në atë moment. Fryma e Shenjtë e frymëzoi, e inkurajoi dhe e udhëhoqi të vendoste të jepte me përulësi një përgjigje të drejtpërdrejtë.

- Unë kam përgatitur një temë tjetër për bisedën e sotme, - u përgjigj më në fund ministri, - por nëse vendosni të zbuloni se cili është ndryshimi midis Muhamedit dhe Krishtit, atëherë nuk do t'ju fsheh të vërtetën, por nuk do të përgjigjem vetë. por këtë të drejtë do t'ia jap Kuranit dhe haditheve, të cilat kanë një përgjigje të qartë dhe fakte reale. Ju mund t'i krahasoni ato, të reflektoni dhe të arrini të vërtetën e fshehur prej jush. Dhe e vërteta do t'ju bëjë të lirë ...

II. Lindja e Muhamedit dhe Krishtit

Të gjithë e dinë se babai i Muhamedit ishte Abdullah, dhe nëna e tij ishte Amina. Muhamedi lindi nga prindër të respektuar. As Kurani dhe as studiuesit myslimanë nuk pretendojnë se Muhamedi ka lindur në mënyrë të mbinatyrshme. Lindja e tij nuk u njoftua nga një engjëll dhe ai nuk lindi nga Fjala e Perëndisë. Ai ka lindur natyrshëm. Si të gjithë ne, nga një baba dhe nënë natyrale.

Sa i përket Krishtit, Kur'ani thotë disa herë se Ai lindi në një mënyrë të pazakontë. Babai i tij nuk ishte burrë. Krishti u ngjiz në Virgjëreshën Merjem pa ndërhyrjen e një babai fizik, sepse Allahu i dha Frymën e Tij në të. Kjo e bën Krishtin të ndryshëm dhe unik në të gjithë botën. Ai lindi nga Fjala e Perëndisë dhe nga Fryma e Tij, “Për Mesian. Isai, i biri i Miriamit, është vetëm i Dërguari i Allahut dhe Fjala e Tij, të cilën ia hodhi Miriamit dhe Shpirtit të Tij)). (Gratë 4:169 (171))

"Dhe ne i frymë asaj nga shpirti ynë." (Ndalimi 66:12)

Krishti nuk është një person i zakonshëm, por Shpirti Hyjnor i mishëruar në trupin e njeriut. Ai ka lindur nga Fryma e Zotit dhe Virgjëreshës Mari. Në ndryshim nga Ai, Muhamedi lindi nga një baba dhe nënë e zakonshme si të gjithë njerëzit. Ai nuk lindi nga Fryma e Perëndisë.

“Dhe Ne i dhamë asaj nga Shpirti Ynë…” (Profetët 21:91)

III. Premtimet e Zotit për Muhamedin dhe Krishtin

Ne do të marrim rreshtat e premtimeve të Zotit nga Kurani për Miriamin për Krishtin, i cili duhet të lindë prej saj:

"Oh Mariam! Ja, Allahu të kënaq me lajmin e Fjalës prej Tij, emri i të cilit është Mesihu Isa, Biri i Miriamit, i lavdishëm në botën e afërt dhe të fundit dhe në ata që janë afër.”
(Familja e Imranit 3:40(45))

Vetë i Plotfuqishmi ia solli lajmin e mirë Mariamit dhe i tregoi asaj personalisht lindjen e Krishtit, duke e quajtur Atë “një fjalë prej Tij. Të gjithë profetët e dëgjuan fjalën nga Zoti dhe me frymëzim nga lart e shënuan atë. Për sa i përket Krishtit, Ai jo vetëm që dëgjoi Fjalën e frymëzuar, Ai Vetë ishte mishërimi i Fjalës Hyjnore.

Tek Ai banonte autoriteti i plotë i Fjalës së Perëndisë, me gjithë fuqinë e Tij krijuese, shëruese, falëse, ngushëlluese dhe ripërtëritëse. Duke gjykuar nga ky fakt unik, Allahu ia parashikoi personalisht Maramit lindjen e Krishtit, duke i konfirmuar asaj realitetin e kësaj mrekullie të madhe.

Ne nuk mund të lexojmë në Kuran se Muhamedi ishte Fjala e Zotit e mishëruar. Ai vetëm e dëgjoi Fjalën e Perëndisë nga engjëlli dhe ua parafrazoi dëgjuesve të tij. Zoti nuk ia njoftoi nënës së tij lindjen e Muhamedit: Fryma e Zotit nuk do të fryhej në të. Nga ana tjetër, Mariam pa personalisht engjëllin Gabriel, i cili u dërgua nga Zoti për t'i shpjeguar asaj qartë veprën e Frymës së Shenjtë në të. Ajo është e vetmja e zgjedhur nga të gjitha gratë, siç thotë Kurani:

"Oh Mariam! Vërtet, Allahu ju ka zgjedhur, ju ka pastruar dhe ju ka zgjedhur para grave të botëve.” (Familja e Imranit 3:37 (42))

Emri Mariam është përsëritur 34 herë në Kuran. Emri i nënës së Muhamedit nuk përmendet kurrë në Kuran. Kur Muhamedi kërkoi falje për të pas vdekjes së saj, Allahu e ndaloi atë, kjo e bëri Muhamedin të qajë me hidhërim.

IV. Drejtësia e Muhamedit dhe Krishtit

Thuhet se kur Muhamedi ishte fëmijë, dy engjëj erdhën dhe ia pastruan zemrën. Dijetarët myslimanë e vërtetojnë këtë histori me vargun e mëposhtëm nga Kur'ani:

“Nuk të kemi hapur gjoksin? Dhe nuk ju hoqën barrën që ju rëndon mbi shpinë? (A nuk e kemi zbuluar 94:1-3)

Dhe që nga ajo kohë, Muhamedi mori titullin e nderit të al-Mustafa, "I Zgjedhuri". Ai nuk ishte i pastër dhe i drejtë në vetvete, sepse dy engjëj duhej t'i hiqnin barrën nga zemra për ta pastruar. Muhamedit i duhej një "operacion në zemër" për t'u pastruar, për t'u bërë profet dhe i dërguar i Allahut.

Nga ana tjetër, lexojmë në Kuran se i biri i Miriamit do të jetë i “pastër” që në momentin e lindjes së tij dhe Engjëlli i tha asaj:

"Unë jam vetëm një i dërguar i Zotit tënd për të të dhënë një djalë të pastër." (Mariam 19:19)

Teologët myslimanë al-Tarabi, al-Baydawi dhe al-Zamaqshari ranë dakord se shprehja "i pastër" do të thotë i pafajshëm, i pafajshëm dhe i pamëkat. Përpara lindjes së Krishtit, frymëzimi hyjnor shpalli se ai që do të lindte nga Fryma e Perëndisë do të jetonte gjithmonë i pastër, pa asnjë mëkat të vetëm. Dhe nuk kishte nevojë të pastronte zemrën e Tij, sepse Ai ishte i shenjtë në vetvete. Djali i Miriamit jo vetëm që dëgjoi Fjalën e Perëndisë; Ai ishte Ai. Nuk kishte asnjë mospërputhje midis veprave dhe fjalëve të Tij. Ai mbeti i pafajshëm dhe pa mëkat.

Kurani dëshmon në disa vende se disa profetë kryen mëkate të caktuara dhe Krishti jetoi pa të meta dhe të pastër. Fryma e Perëndisë e mbajti Atë në shenjtëri të përsosur, edhe pse ishte burrë. Ai nuk ra në tundim sepse ishte fryma e Perëndisë në mish.

Muhamedi rrëfen hapur tri herë në Kuran se duhej të kërkonte falje nga Allahu:

“Kërkoni falje për mëkatin tuaj dhe falënderoni Zotin tuaj në mbrëmje dhe në mëngjes”. (Besimtari 4)

“Kërkoni falje për mëkatin tuaj dhe për besimtarët - burra dhe gra. Dhe Allahu e di vendin e veprimit tuaj dhe strehimin tuaj! (Muhamed 47:21 (19))

“Ne ju dhamë një fitore të qartë që Allahu t'ju falë atë që parapriu nga mëkatet tuaja dhe atë që pasoi…” (Fitorja 48:1-2).

Disa muslimanë refuzojnë t'i pranojnë këto vargje, në të cilat Kur'ani zbulon qartë të vërtetën. Të tjerët përpiqen ta shtrembërojnë atë. Muhamedi ishte një person i zakonshëm, i lindur nga prindër tokësorë. Ai jetoi një jetë të zakonshme dhe mëkatoi siç mëkatojmë ne. Ai i kërkoi Allahut faljen e mëkateve të tij. Megjithatë, Krishti lindi nga Fryma e Perëndisë; Ai ishte Fjala e Perëndisë në mish, duke jetuar i pastër, i shenjtë që nga lindja e Tij.

V. Frymëzimi i Muhamedit dhe Krishtit

Muhamedi pretendoi se e kishte marrë frymëzimin e tij nëpërmjet Engjëllit Gabriel, Shpirtit besnik. Shumë tradita përmendin se sa herë që i vinte frymëzimi, Muhamedi binte në një gjendje gjysmë kome. Në librin el-Rewaya, shkruhet se gjendja e tij ndryshoi dhe ai dukej i dehur, gati duke vdekur. Disa studiues myslimanë kanë argumentuar se Muhamedi po largohej nga kjo botë. Ebu Hurejra ka thënë:

"Kur frymëzimi i zbriti Muhamedit, ai ra në frikë."

Në librin el-Rewaya shkruhet:

“Në fytyrën e tij u shfaq depresioni dhe sytë po i fundoseshin. Ndonjëherë e zinte gjumi thellë. Omer ibn el-Khattab ka thënë: “Kur i zbriti frymëzimi, pranë fytyrës iu dëgjua një zhurmë, sikur gumëzhima e bletëve”. Muhamedi u pyet se si e mori frymëzimin dhe ai u përgjigj:

“Ndonjëherë më vjen si tingëllimi i kambanave dhe më pas është forma më e vështirë për mua; dhe ndërsa e kaloj, më kujtohet ajo që u tha".

Dijetarët myslimanë janë njëzëri se Muhamedi ndihej i rëndë sa herë që i vinte frymëzimi; ballin e kishte mbuluar me djersë të ftohtë; ndonjëherë binte në një gjumë të thellë dhe sytë i skuqeshin. Zajed ibn Thabit ka thënë: “Kur Muhamedit i zbriti frymëzimi, pesha e tij u bë më e rëndë. Një ditë, duke u rrëzuar, më ra në kofshë, dhe betohem në Zot se nuk kam takuar kofshë më të rëndë se Muhamedi. Sa herë që i vinte frymëzimi kur ulej mbi një deve, deveja çalë dhe dukej se i ishin lënduar këmbët; dhe nganjëherë këmbët i lëshonin rrugë. (Dominimi në shkencat e Kur'anit; el-Sojouti, 1:45-46). Sipas dijetarëve muslimanë dhe dëshmive të tyre, Allahu nuk i foli drejtpërdrejt Muhamedit, por komunikoi me të vetëm nëpërmjet engjëllit Xhebrail. Allahu ishte larg tij edhe në kohën e frymëzimit.

Dhe anasjelltas. Zoti nuk e dërgoi kurrë engjëllin Gabriel te Krishti, Krishti nuk mori kurrë frymëzim nëpërmjet një personi të tretë. Ai Vetë ishte e Vërteta në mish (Mariam 19:34), Fjala e përjetshme e Perëndisë dhe Shpirti prej Tij, nga thelbi i Tij, plot me njohjen e vullnetit të Tij. Nëse dikush dëshiron të njohë thellë vullnetin e Perëndisë, ai duhet të shqyrtojë nga afër jetën e Krishtit, sepse Ai është vullneti i të Plotfuqishmit të mishëruar. Dhe Kurani vazhdon duke thënë se Allahu Vetë i mësoi Krishtit Librin e Urtësisë, Tevratin dhe Ungjillin para mishërimit të Tij:

"Dhe Ai do t'i mësojë Atij shkrimin, urtësinë, Tevratin dhe Ungjillin." (Familja e Imranit 3:43(48)).

Krishti i di të gjitha sekretet e tokës dhe të qiellit, sepse Allahu i shpalli Atij gjithçka që ishte shkruar në Librin Qiellor (al-Lawh) el-Mahfudh, duke përfshirë të gjithë Tevratin, Urtësinë e Solomonit dhe Ungjillin. Prandaj, Krishti ishte Fjala e plotë e Perëndisë. Ai nuk foli asgjë nga vetja, por vetëm Fjalën e Perëndisë.

Sipas Kuranit, Ai i tha fjalë ngushëllimi dhe udhëzimi nënës së Tij menjëherë pas lindjes së Tij, si i rritur:

“Dhe Ai e thirri nga poshtë saj: “Mos u pikëllo: Zoti yt ka krijuar një përrua pranë teje. Dhe tundni trungun e një palme sipër jush, ajo do të lëshojë fruta të freskëta, të pjekura drejt jush. Hani, pini dhe ftohni sytë! E nëse sheh ndonjë nga njerëzit, thuaj: "Unë e kam dhënë zotimin e Mëshirshëm për agjërim dhe nuk do të flas me asnjë njeri sot". (Mariam 19:24-26(27))

Sipas Kuranit, Krishti foli Fjalët e Zotit kur ishte ende foshnjë. Ai nuk kishte nevojë për një engjëll apo ndërmjetës, sepse Ai është Fjala e Perëndisë dhe Fryma e Tij. Për këtë arsye, fuqia e Perëndisë veproi te Biri i Miriamit, duke krijuar, shëruar, falur, ngushëlluar dhe rigjeneruar.

Së fundi, frymëzimet e Muhamedit të regjistruara në Kur'an dhe në Hadith u përmblodhën në Sheriat (Ligji Islam) i cili përmban të gjitha sjelljet dhe ndalesat hyjnore. Në formën e tij përfundimtare, frymëzimet e Muhamedit morën formën e librave: Kur'anit, haditheve, të cilat janë të përmbledhura në Sheriat.

Frymëzimi i Krishtit është "Ai vetë". Ungjilli i tij nuk është një ligj, por një zbulesë e jetës së tij, një përshkrim i personit të tij. Për më tepër, Krishti u dha pasuesve të Tij Frymën e Shenjtë në mënyrë që ata të mund të zbatonin urdhërimet e Tij. Dishepujt e tij fillimisht nuk besojnë në ndonjë libër apo fe dhe nuk jetojnë nën ligj; për më tepër, ata besojnë te individi. Ata mbahen fort pas Krishtit personalisht dhe e ndjekin Atë. Vetë Krishti është frymëzimi i Perëndisë.

VI. Shenjat e Muhamedit dhe Krishtit

Studiuesit muslimanë argumentojnë se mrekullitë e Allahut të dhëna Muhamedit nuk u shprehën me vepra, por me fjalë.

Kurani dëshmon për Jezusin, duke përshkruar aftësitë e Tij unike dhe mrekullitë që Ai kreu, si dhe veprimet e mbinatyrshme, shërimet. Krishti nuk i mallkoi armiqtë e Tij, as nuk veproi si tiran. Ai u shfaq si një burim i pashtershëm, plot mirësi, dashuri dhe mëshirë. Fuqia e Perëndisë doli prej Tij me shumë mrekulli dhe shenja që Ai bëri.

I LUMTUR MJEKU MË I MADH

Kurani thotë se Krishti i shëroi të verbërit pa kirurgji ose ilaçe. Ai i shëroi ata me fuqinë e fjalës së Tij. Fjala e tij u vërtetua se kishte dhe ka fuqi shëruese, si më parë ashtu edhe tani. Në Kuran, Krishti tha:

"Dhe më bëri të bekuar kudo që të jem"
(Mariam 19:32)

Ai është burimi i vërtetë i bekimeve për të gjithë njerëzit, në çdo kohë.
(Familja e Imranit 3:49; Vakti 5:110).

Djali i Miriamit nuk kishte frikë nga ata që ishin të prekur nga lebra, por preku lëkurën e tyre të sëmurë dhe i shëroi me Fjalën e Tij pastrues. Krishti është Mjeku më i madh i të gjitha kohërave. Ai i donte të varfërit dhe priste të sëmurët. Ai u dha atyre shpresë dhe besim. Ai shëroi çdo të sëmurë që silleshin tek Ai.

AI NGJALL TË VDEKURIT

Një nga mrekullitë më të mëdha të Krishtit ishte se Ai ringjalli të vdekurit; kjo vërtetohet si në Kuran ashtu edhe në Ungjill. Ai ringjalli një vajzë, një djalë dhe një burrë që mund të ringjallë të vdekur përveç vetë Zotit! Ky është një fakt jashtëzakonisht i rëndësishëm, thellësisht kuptimplotë, i pakundërshtueshëm i konfirmuar nga disa vargje të Kuranit - Krishti i ringjalli të vdekurit më shumë se një herë!
(Familja e Imranit 3:49; Ushqimi 5:110)

Disa kritikë të painformuar thonë se Biri i Miriamit nuk ishte në gjendje të bënte mrekulli vetë, por ishte Zoti që i dha fuqi me anë të Frymës së Shenjtë, duke e ndihmuar Atë të bënte mrekulli të ndryshme. Ata i bazojnë pretendimet e tyre në ajetet vijuese nga Kur'ani: "Isait, birit të Miriamit i dhamë argumente të qarta dhe e vërtetuam Atë me Shpirtin e Shenjtë".

“Këtu janë të dërguarit! disave u kemi dhënë përparësi ndaj të tjerëve. Prej tyre kishte nga ata me të cilët Allahu foli dhe disa prej tyre i lartësoi me gradë. Isait, birit të Miriamit, i dhamë argumente të qarta dhe e forcuam atë me Shpirtin e Shenjtë. (Lopa 2:253)

“Allahu do të thotë: “O Isa, biri i Miriamit! Kujto mëshirën Time për ty dhe prindin Tënd, se si të kam forcuar me Frymën e Shenjtë. Ju folët me njerëzit në djep dhe me të rriturit. Dhe kështu të mësova ty librin, urtësinë, Tevratin, Ungjillin, dhe ja, ti bëre shëmbëlltyrën e zogjve nga balta me lejen time dhe fryu mbi ta, dhe ata u bënë zogj me lejen Time, dhe ti nxori të vdekurit me Leja ime; E ata që nuk besuan prej tyre thanë: “Kjo është vetëm një magji e qartë!”
(Vakti 5:109-110)

Sa e mahnitshme! Kurani dëshmon vazhdimisht për ndërveprimin e përsosur të Allahut, Krishtit dhe Shpirtit të Shenjtë. Të tre punuan në unitet të përsosur, duke kryer mrekullitë e Krishtit të gjithë së bashku. Të krishterët gjithashtu besojnë në veprimtarinë e përbashkët të Trinisë së Shenjtë.

KRIJUES I RI

Ne lexojmë në Kuran, jo në Ungjill, se Isa, duke qenë djalë, bëri shëmbëlltyrën e një zogu nga balta dhe fryu në të; dhe ajo u bë një zog i gjallë dhe fluturoi në qiell:

“Unë kam ardhur te ju me njohuri nga Zoti juaj. Unë do të krijoj për ju nga balta në shëmbëlltyrën e një zogu dhe do të fryj në të dhe do të bëhet zog me vullnetin e Allahut. Dhe do ta shëroj lebrozin e verbër dhe do ta ringjall nga i vdekuri me lejen e Allahut.”
(Familja e Imranit 3:43 (49))

Në këtë varg gjejmë frazën unike, "Unë do të krijoj për ju", e cila tregon se Krishti është Krijuesi i vërtetë. Njeriu nuk mund të krijojë diçka nga asgjëja, as nuk mund t'i japë jetë diçkaje të pajetë.

Kurani dëshmon për aftësinë e Krishtit për të dhënë jetë me frymën e Tij të pastër.Ai i fryu një zog balte dhe ai u bë një zog i gjallë, ashtu si Zoti i dha jetë më parë Adamit, të cilin e krijoi. Kjo do të thotë se Krishti ka në Vete Frymën që krijon jetën; Ai mund t'i japë jetë baltës së pajetë

DHËNËS I MIRË

Mijëra njerëz në Palestinë vunë re mundësitë e pakufishme të Birit të Miriamit dhe e ndoqën Atë në shkretëtirë me tufa, duke injoruar orën e vonë dhe rrethanat e vështira. Ata e dëgjuan Atë deri në errësirë. Kurani dëshmon se Krishti dha ushqim nga qielli për të kënaqur turmën në shkretëtirë:

Apostujt thanë: “O Isa. djali i Mariamit! A mund të na sjellë Zoti yt një vakt nga qielli? Ai tha: “Kini frikë Allahun nëse jeni besimtarë! Ata thanë: “Ne duam ta hamë dhe zemrat tona do të pushojnë dhe do ta dimë se na e the të vërtetën dhe do të jemi dëshmitarë për të”. Isai, i biri i Miriamit, tha: “Allahu, Zoti ynë! Na sillni një vakt nga parajsa! Kjo do të jetë një festë për ne për të parët dhe për të fundit, dhe një shenjë nga Ju. Dhe na jep një pjesë. Ju jeni më të mirët e atyre që japin trashëgimi! Allahu tha: "Unë do t'ju zbres atë, por kushdo nga ju që më vonë do të jetë jobesimtar, do ta dënoj me një dënim me të cilin nuk do të dënoj askënd nga dynjaja!"
(Vakti 5:112-115)

Dijetarët muslimanë kanë diskutuar gjerësisht sasinë dhe cilësinë e ushqimit të dhënë në vaktin e shkretëtirës, ​​madje më shumë se Vetë Personi, pra Ai që e ka dhuruar atë. Sipas Ungjillit, Krishti përdori dy peshq dhe pesë bukë, falënderoi dhe me këtë ushqeu pesë mijë burra, pa llogaritur gratë dhe fëmijët. Ai e shfaqi fuqinë e Tij të pakufishme të Krijuesit në një mënyrë praktike. Krishti nuk foli kurrë fjalë boshe; Ai bëri atë që mësoi dhe shfaqi vullnetin dhe dashurinë e Tij nëpërmjet mrekullive të mëdha dhe të fuqishme.

AI QE ZBULON MISTERET

Muhamedi në Kuran ka thënë: “Nuk ju thashë se i kam thesaret e Allahut dhe nuk e di sekretin”. (Skocia 6:50)

Por me Krishtin është ndryshe. Muhamedi tregoi Jezu Krishtin dhe tha se Ai është Ai që i di të fshehtat e njerëzve dhe sheh të fshehtën. Këto mundësi mund t'i përkasin vetëm Zotit. Muhamedi citon Krishtin në Kuran:

“Unë do t'ju tregoj se çfarë hani dhe çfarë mbani në shtëpitë tuaja. Vërtet, kjo është argument për ju, nëse jeni besimtarë!”
(Familja e Imranit 3:43(49))

Muhamedi foli për Krishtin si të Gjithëdijshmin për të qortuar dhe paralajmëruar disa nga pasuesit e tij lakmitarë nga Medina, të cilët fshehën ushqime dhe thesare në shtëpitë e tyre, duke refuzuar të ndajnë të mirat e tyre me emigrantët nga Meka. Kështu ai i paralajmëroi ata se Krishti do të vinte së shpejti si Gjykatës për të mbretëruar në Ditën e Gjykimit. Muhamedi rrëfeu se Krishti i njeh të gjithë ata që bëjnë punë të fshehta në shtëpitë e tyre. Ai e di jo vetëm atë që kanë ngrënë, por edhe atë që kanë fshehur. Dhe nuk do të ketë asnjë mënyrë për t'u fshehur nga sytë e Tij në Ditën e Gjykimit. Ndoshta nuk ka provë më të madhe apo njohje më të mirë të hyjnisë së Krishtit nga ana e Muhamedit sesa kjo dëshmi. Ai rrëfeu se Krishti e dinte të vërtetën e fshehur dhe mund të lexonte sekretet e zemrave të njerëzve. Ai i di të gjitha sekretet tona në detaje. Ai do t'i zbulojë veprat tuaja, të mira apo të këqija, sepse Ai është i Gjithëdijshmi. Askush nuk mund t'i fshehë Atij asgjë me shumicë.

LEGJISLATOR I MENÇUR

Ne lexojmë në Kuran se Krishti u lejoi ndjekësve të Tij atë që ishte e ndaluar nga ligji i Moisiut. Krishti nuk i detyroi ata të ndiqnin të gjitha udhëzimet e Moisiut. Në Ungjill, Krishti shpjegoi qartë se çdo ushqim që marrim nuk na ndot, por mendimet që dalin nga zemrat tona ndotin: “Sepse nga zemra dalin mendime të liga, vrasje, kurorëshkelje, kurvëri, vjedhje, dëshmi të rreme, blasfemi” ( ). Krishti solli revolucionin legjislativ sepse Ai është Ligjvënësi Hyjnor që ka marrë të drejtën dhe autoritetin për të përsosur dhe plotësuar Ligjin. Kurani konfirmon këtë privilegj unik të Krishtit; dmth se Ai nuk iu nënshtrua Ligjit, por e sundon atë dhe e përsos atë. Moisiu, të gjithë profetët dhe të gjithë njerëzit në Dhiatën e Vjetër jetuan nën Ligjin. Atyre iu kërkua të mbanin Ligjin, por Krishti kishte autoritetin dhe fuqinë për ta përsosur dhe plotësuar atë. Për këtë arsye ai thotë në Kuran:

"Dhe për të vërtetuar të vërtetën e asaj që më është zbritur në Tevrat dhe për t'ju lejuar një pjesë të asaj që ju është ndaluar". (Familja e Imranit 3:44(50)).

Në Ungjill Zoti thotë: “Ju dëgjuat atë që u tha: sy për sy dhe dhëmb për dhëmb... Por unë po ju them: duajini armiqtë tuaj, bekoni ata që ju mallkojnë dhe lutuni për ata që keqtrajtojnë. ju dhe ju persekutoj”. ()

RIRITËRIM I ZEMRAVE DHE MENDJES

Lum ai që kupton se Krishti nuk është thjesht një person i zakonshëm dhe jo thjesht një profet. Ligjvënësi hyjnor, që ka autoritetin e Zotit. Megjithatë, Muhamedi u urdhërua nga një engjëll që të kërkonte këshilla nga ithtarët e librit, në mënyrë që të kuptonte kuptimin e shpalljes që i ishte dhënë:

“Nëse dyshoni në atë që Ne ju zbritëm, atëherë pyetni ata që ishin libri para jush.” (Junus 10:94)

Krishti nuk kishte nevojë të pyeste mësuesit e Dhiatës së Vjetër për misteret e Ligjit të Moisiut dhe nuk kishte nevojë për shpjegime për të, sepse Ai Vetë ishte Fjala e Zotit dhe Ligjvënësi i Ligjit. Vetë Krishti ishte Ligji në mish, Ai ka të drejtë të zbatohet. Kurani citon Krishtin kur tha:

“Kini frikë Allahun dhe më dëgjoni Mua (Familja e Imranit 3:44 (50)).

Njerëz të të gjitha besimeve: hindu. Hebrenjtë, muslimanët dhe të krishterët duhet të studiojnë me kujdes ungjillin, të mësojnë përmendësh dhe ta ndjekin Krishtin në të gjitha aspektet e jetës së tyre. Krishti ka të drejtën dhe autoritetin të kërkojë bindje nga çdo person!

Krishti jo vetëm që i udhëhoqi dishepujt e tij drejt Perëndisë. Ai i thirri ata që ta ndiqnin Atë dhe të jetonin mësimet e Tij. Per kete arsye. Kurani i pajis ndjekësit e Krishtit me cilësi të shkëlqyera, duke i quajtur ata:

Ndihmës të Zotit, besimtarë, muslimanë. Ithtarët dhe dëshmorët e tij (Familja e Imranit 3:52-53).
Ne lexojmë për ndjekësit e Tij në Kuran:
“Pastaj në gjurmët e tyre dërguam të dërguarit tanë dhe dërguam pas Isait. bir i Miriamit dhe i dha ungjillin dhe vendosi në zemrat e atyre që e ndiqnin butësinë dhe mëshirën” (Iron 57:27).

Në Kuran Allahu thotë:
"RRETH. Eshte nje! Unë do t'ju jap prehje, do t'ju ngre tek unë, do t'ju pastroj nga ata që nuk besuan dhe do t'i bëj ata. që të ndoqën ty janë më të lartë se ata. i cili nuk besoi, deri në ditën e kijametit. Pastaj do të ktheheni tek Unë” (Familja e Imranit 3:55).

Këto vargje nga Kur'ani thonë se ndjekësit e vërtetë të Jezusit janë njerëz që ndryshojnë nga të tjerët në virtytet e tyre. Ata janë të përulur, nuk dëshirojnë të mburren ose të lartësojnë veten në asgjë. Muhamedi tha:

“Me siguri do të zbuloni se mes tyre më të dashuruarit me ata që besojnë janë priftërinjtë dhe murgjit dhe se ata nuk e lartësojnë veten.” (Vakti 5:85 (82))

Vetë Kurani dëshmon për mrekullinë më të madhe të Krishtit, fuqia e dashurisë dhe e mëshirës së të cilit mund të sillte ndryshime politike dhe shoqërore pa luftë, intriga apo mashtrime. Ai rinovon jetën e njerëzve dhe konverton mëkatarët e pabindur, duke i shndërruar zemrat e ngurta në të dashura dhe të sjellshme; Komandantët narcistë dhe mendjemëdhenj bëhen shërbëtorë të butë dhe të përulur të Perëndisë. Vetë Krishti rrëfen se nuk erdhi për t'i shërbyer, por për të shërbyer dhe për të dhënë jetën e Tij si shpërblesë për shumë njerëz. ().

Kushdo që i krahason mrekullitë e Muhamedit me mrekullitë e Krishtit, zbulon se shenjat e Muhamedit janë vetëm me fjalë, ndërsa shenjat e Krishtit ishin mrekulli të shfaqura në veprat e Tij të dashurisë dhe mëshirës.

VII. Vdekja e Muhamedit dhe vdekja e Krishtit

Ibn Hishami tregon në biografinë e tij të Profetit se Muhamedi vdiq pas një ethe të rëndë. Para vdekjes, Muhamedi deklaroi se helmi i hebrenjve ia theu zemrën, robi çifut shtoi helm në ushqimin e tij, mysafiri që hëngri me të vdiq! Vetë Muhamedi ndjeu helmin në ushqim dhe pështyu atë që kishte në gojë para se të gëlltiste. Megjithatë, trupi i tij thithi një pjesë të helmit dhe në fund e çoi në vdekjen e tij.

Kishte një profeci të qartë në Kuran për vdekjen e Krishtit, si për përmbushjen e planit të bekimit për të gjithë njerëzit. Në Kuran:
"Unë do të të ngushëlloj dhe do të të ngre tek Unë." (Familja e Imranit).

Edhe pse ky citat nuk gjendet në Ungjill, ky jat nga Kurani vërteton se Krishti nuk u vra rastësisht, por vdiq me vullnetin e Zotit në botë.

Kurani nuk e mohon vdekjen historike të Krishtit dhe ringjalljen, siç pretendojnë jobesimtarët, sepse ne lexojmë profecinë që Krishti foli për vdekjen e Tij në suren Miriam:
“Dhe paqja qoftë mbi mua ditën kur linda, ditën kur vdes dhe ditën kur ringjallem i gjallë”. (Mariam 19:33)

Ky rrëfim madhështor i Kuranit konfirmon faktin e veçantë se Krishti lindi, vdiq dhe u ngrit nga varri. Me këtë deklaratë, Muhamedi mbështeti mësimin e ungjillit. Kushdo që beson në faktin e kësaj ngjarje historike do të jetojë me Të, me Atë që është gjallë tani dhe përgjithmonë!

Kur Krishti të kthehet në këtë tokë, Ai nuk do të vdesë më. Ai nuk tha në suren Miriam se do të vdiste në një të ardhme të largët, por pak pas lindjes dhe jetës së Tij, Kurani zbulon sekuencën e zinxhirit të ngjarjeve që Krishti lindi, se Ai vdiq dhe se Ai u ringjall. . Të krishterët janë të sigurt për historikitetin e vdekjes - dhe ringjalljes së djalit të Miriamit.

Krishti vdiq vullnetarisht dhe në paqe me veten e tij. Ne lexojmë për të në Ungjill dhe në Kuran. Krishti e dinte se me çfarë vdekje do të vdiste, madje tregoi ditën dhe orën e Tij; vdekje, se do të përkojë me festën e Pashkës, sipas Ligjit të Moisiut. Të gjithë njerëzit vdesin sepse kanë mëkatuar, por Krishti nuk mëkatoi kurrë. Kurani e vërteton këtë disa herë. Krishti nuk vdiq për mëkatet e Tij. Ai zbuloi se Ai do të vdiste si një shpërblesë dhe do të shpëtonte të gjithë ata që besojnë në Të nga mëkatet e tyre dhe zjarri i përjetshëm. Ai mori mbi Vete mëkatet tona dhe vdiq në vendin tonë. Ky është kuptimi dhe domethënia hyjnore që rrethon vdekjen e tij shëlbuese, në përputhje me suren Mariam, sepse Ai, Qengji i Perëndisë, mbarti mëkatet e botës në dashurinë e Tij të madhe për njerëzit.

VIII. Muhamedi dhe Krishti, pas vdekjes së tyre

Muhamedi u varros në Medine dhe varri i tij qëndron atje edhe sot e kësaj dite.Myslimanët besojnë se shpirti i tij është në vendin e ndërmjetëm për të vdekurit (Berzakh) në pritje të Ditës së Gjykimit.

Ne lexojmë në Kuran se Zoti e ngriti Krishtin pranë Vetes, duke i premtuar Atij:
"Unë do t'ju ngushëlloj dhe do t'ju ngre tek Unë." (Familja e Imranit 3:55)

Ky premtim vërtetohet në Kuran si një fakt i kryer:
"Allahu e ngriti Atë drejt Vetes." (Gratë 4:156 (158))

Me fjalë të tjera, Zoti e thirri djalin e Miriamit nga varri dhe e ngriti atë pranë Vetes. Tani Ai jeton pranë Zotit, duke u nderuar shumë në tokë dhe në përjetësi, dëshmon Kurani:
"Oh Mariam! Këtu. Allahu të kënaq me lajmin e Fjalës prej Tij, emri i të cilit është Mesihu Isa, i biri i Merjemes, i lavdishëm në botën e afërt dhe të fundit nga të afërmit. (Familja e Imranit 3:40 (45))

Varri i Krishtit është bosh, sepse Ai është ringjallur me të vërtetë, siç e shpalli më parë. Por mbetjet e Muhamedit janë ende në varr. Krishti jeton Muhamedi ka vdekur. Ai nuk u ngrit nga varri dhe nuk u ngrit në parajsë. Ekziston një ndryshim i pakrahasueshëm midis jetës dhe vdekjes. Ashtu si jeta është më e madhe se vdekja, ashtu edhe Jezusi është më i madh se Muhamedi. Jezusi është jeta e përjetshme e Personit. Vetë Kurani përshkruan qartë jetën e Krishtit të hapur për të gjithë ata që kërkojnë jetën e përjetshme.

IX. Paqja e Muhamedit dhe Krishtit

Të gjithë muslimanët, në lutje, duke përmendur emrin e Muhamedit, pyesin:
"Allahu e lutë për të dhe i dhetë paqe."

Lutja e tyre tregon se paqja e Allahut ende nuk ka zbritur mbi Muhamedin, edhe pse ndjekësit e tij janë lutur për të gjithë këta shekuj! Muhamedi është një profet që vazhdimisht ka nevojë për ndërmjetësimin e besimtarëve dhe jo anasjelltas. Kur'ani dëshmon se Allahu Vetë, të gjithë engjëjt dhe të gjithë muslimanët duhet të luten me zell për Muhamedin për ta shpëtuar atë në Ditën e Gjykimit:

“Vërtet, Allahu dhe engjëjt e Tij e bekojnë profetin! O ju që besuat! Lutuni për të dhe përshëndeteni me selame”. (Pak 33:56)

Në suren Mariam, Krishti dëshmon: “Paqja qoftë mbi mua në ditën kur linda, në ditën që të vdes dhe në ditën që do të ringjallem i gjallë”. Biri i Marisë është Mbreti i Botës, i Cili jetoi jetën e Tij tokësore në paqe me Perëndinë nga fillimi në fund. Asgjë nuk e ndante Atë nga bekimi i përjetshëm i Perëndisë.

Lindja e Krishtit nga Virgjëresha Mari ndodhi me vullnetin dhe me fuqinë e Zotit. Ai lindi pa mëkat. Paqja e vërtetë e Perëndisë qëndroi në Të që nga fillimi i jetës së Tij. Në provë të këtij fakti, qiejt u hapën dhe engjëjt kënduan: "Lavdi Perëndisë në Më të Lartit, paqe në tokë, vullnet i mirë me njerëzit" (Luka 2:14).

Krishti vdiq një vdekje e vërtetë. Ai nuk vdiq për mëkatet e Tij. Ai vdiq në vendin tonë, për mëkatet tona. Edhe në vdekjen e Tij, Krishti përjetoi paqen me Perëndinë. Njerëzit vdesin për shkak të mëkateve të tyre të tmerrshme: "Sepse paga e mëkatit është vdekja". (Romakëve 6:23). Por Perëndia ishte i kënaqur me vdekjen e Krishtit, sepse vdekja e Tij e pajtoi Perëndinë me njerëzimin. Prandaj, paqja e Perëndisë kontrolloi vdekjen e Krishtit.

Ringjallja e Jezu Krishtit nga të vdekurit është prova më e madhe e shenjtërisë së Tij. Nëse Krishti do të kishte kryer qoftë edhe një mëkat të vetëm gjatë gjithë jetës së Tij, vdekja do të kishte fuqi ligjore mbi Të dhe do ta kishte mbajtur Atë në duart e veta, siç bëri me Muhamedin. Por Krishti nuk bëri asnjë mëkat të vetëm - as të madh e as të vogël! Për këtë arsye Ai triumfoi mbi vdekjen dhe u ngrit si Pushtuesi nga fuqia e errësirës. Krishti është i gjallë - Muhamedi ka vdekur! Të gjithë muslimanët e rrëfejnë këtë realitet kur përmendin emrin e Krishtit, duke thënë: “Paqja qëndron mbi Të”.

Ata e dinë mirë dhe rrëfejnë se Ai jeton në paqe të plotë me Perëndinë.

Muhamedi duroi një persekutim intensiv në Mekë, por ndërsa u bë i fuqishëm politikisht dhe shoqërisht, ai ndërmori sulme të dhunshme dhe zhvilloi luftëra të përgjakshme kundër armiqve të tij. Ndonjëherë ai bëhej intolerant dhe hakmarrës. Në Kuran, ai urdhëron më shumë se 16 herë që armiqtë e tij, të gjithë jobesimtarët dhe ata që janë larguar nga Islami, duhet të vriten:

“Dhe vritini aty ku takoni dhe nxirrni nga vendi ku ju dëbuan, sepse tundimi është më i keq se vrasja! Dhe mos i luftoni ata në xhaminë e ndaluar derisa t'ju luftojnë atje. E nëse ata luftojnë kundër jush, atëherë vritni ata, ky është shpërblimi i jobesimtarëve!” (Lopa 2:187 (191)).

“Mos u merrni miq prej tyre derisa të largohen në rrugën e Allahut; por nëse largohen, kapini dhe vritini kudo që të gjenden.” (Gratë 4:91 (89))

“Dhe luftoni ata derisa të mos ketë sprovë dhe e gjithë feja të jetë e Allahut” (Plaçka 8:40(39)).

“Dhe kur të kalojnë muajt e ndaluar, rrihni mushrikët kudo që t’i gjeni, kapini, rrethojini, ngrini pritë kundër tyre në çdo vend të fshehtë!” (Pendimi 9:5).

Muhamedi nuk solli paqen në tokë, por shpatën. Ai bëri shumë luftëra, duke dërguar ndjekësit e tij në fushata ushtarake dhe luftëra të shenjta më shumë se tridhjetë herë. Ai vetë mori pjesë në pushtime dhe ekspedita të tilla njëzet e nëntë herë. Ai i urdhëroi njerëzit e tij të derdhnin gjakun e armiqve të tyre. Ai ishte një shembull i një lideri politik besimtar në Gadishullin Arab.

Sa për Krishtin zemërbutë dhe të përulur, Ai u persekutua shumë nga Judenjtë, por Ai nuk e mbrojti veten me shpatë. Ai i ndaloi pasuesit e Tij të derdhnin gjakun e armiqve të tyre, duke i urdhëruar Pjetrit: "Ktheje shpatën në vendin e vet, sepse të gjithë ata që marrin shpatën do të vdesin nga shpata". Çdo i krishterë që lufton për përhapjen e krishterimit me armë vdekjeprurëse, duke derdhur gjakun e njerëzve, shkel vullnetin e Zotit; ai do të gjykohet si i pabindur ndaj urdhërimeve të Mbretit të Paqes. Megjithatë, muslimanët kanë një premtim se kushdo që vdes në luftën e shenjtë do të ngjitet menjëherë në parajsë. Krishti është i vetmi. Që vendosi paqen e vërtetë pa luftuar dhe vrarë. Muhamedi e bëri këtë detyrë - çdo musliman duhet të luftojë kundër armiqve të tij. (Shih gjithashtu: Sura Gratë 4:95,96; Shpëtimi 25:52).

Krishti zgjodhi të derdhë gjakun e Tij të çmuar për të shpëtuar armiqtë e Tij, në mënyrë që ata të mos humbasin. Ai madje u lut për ta: "O Atë, fali ata, sepse ata nuk dinë se çfarë po bëjnë" (Luka 23:34). Jezusi ishte i vetmi musliman, nëse kemi parasysh përkufizimin e fjalës "muslim", që vjen nga fjala arabe "salaam", që do të thotë "paqe". Një musliman i vërtetë është një paqebërës që i është përkushtuar Zotit të Dashurisë, duke i shërbyer vetëm Atij.

x. Shenjë unike e Zotit

Shpallja islame e tregon Jezusin si "shenja e Allahut". Sipas Islamit, Zoti e bëri Jezusin dhe nënën e Tij të famshëm për njerëzit:

“Dhe ne do ta bëjmë atë një shenjë për popullin” (Mariam 19:21).

“Dhe Ne i dhamë asaj nga Shpirti Ynë dhe e bëmë atë dhe Birin e saj shenjë për botët.” (Profeti 21:91)

Krishti nuk e mori këtë titull unik nga njerëzit, por nga vetë Zoti. Ai nuk e mori këtë titull "Shenja e Zotit" për ekselencë në arsimin e lartë universitar, por mori këtë titull dallues që nga dita që lindi në tokë. Në të kundërt, qarqet më të larta të muslimanëve shiitë janë të rezervuara për dijetarët e shquar, ata që kanë fituar titullin Ayatollah, që do të thotë "shenjë e Allahut". Shumë muslimanë kanë shkuar shumë larg në nderimin e Khomeinit, sepse ata e quanin atë jo vetëm "Ayatollah", por edhe "Ruhu-Allah" ("Fryma e Allahut"), të krishterët kanë pasur shenjën e tyre të Zotit për 2000 vjet (libri ishte i pari shkruar në vitin 1997 ., – shënimi i botuesit) vjet në Jezu Krishtin! Shiitët kanë Ajetullahun e tyre në vitet e fundit. Cili është ndryshimi midis Khomeinit dhe Krishtit? Nuk mund të ndërtosh një urë mbi humnerën që i ndan këta dy njerëz. Krishti shëroi të sëmurët, pastroi lebrozët, ringjalli të vdekurit, ushqeu të uriturit, ngushëlloi të ofenduarit, bekoi armiqtë e Tij, vendosi paqen midis njerëzve dhe Zotit dhe shpëtoi miliona të dënuar nga gjykimi në Ditën e Gjykimit. Nga ana tjetër, Khomeini e përfshiu popullin e tij në dy luftëra shkatërruese kundër Irakut dhe Afganistanit, ku miliona muslimanë u vranë, u gjymtuan, u shpërngulën, humbën shtëpitë dhe mjetet e jetesës. Ai mallkoi të gjithë ata që i konsideronte armik të Islamit, veçanërisht urrente Shtetet e Bashkuara. Çfarë dallimi i pashprehur midis Ajetullahut të të Krishterëve dhe Ajetullahut të Shiitëve!

Teologët myslimanë sunitë u ofenduan kur Ajatollah Khomeini lejoi ndjekësit e tij ta quanin veten "Fryma e Allahut" (Ruhu-Allah) ose "Fryma e Shenjtë" (Rukhul-Kudsi). Madje edhe Muhamedi nuk ka marrë përsipër tituj të tillë. Studiuesit sunitë nga vende të ndryshme arabe u takuan në Kazablanca, Marok dhe denoncuan praktikën. Mbreti i Marokut, Hassan 11, deklaroi publikisht se nëse Khomeini nuk i ndal ndjekësit e tij që e quajnë Ruhullah ose Ruhul-Qudsi, atëherë ai (Ayatollah Khomeini) duhet të përjashtohet nga rrethi i ndjekësve të Islamit dhe nuk mund të quhet musliman. Mbreti e bazoi deklaratën e tij në prova nga Kurani, duke deklaruar se ka vetëm një person në historinë e botës që ka të drejtë ta quajë veten "Shpirti i Shenjtë" - Isa, biri i Miriamit, sepse nga Fryma e Shenjtë. Për të dënuar shiitët, ata rrëfyen të vërtetën se Jezusi është një person i lindur ndonjëherë nga Shpirti i Khomeinit, u deklarua nga njerëzit si një shenjë për shiitët që jetojnë në dënim. Krishti, megjithatë, ishte një “Shenjë e vërtetë për të gjithë njerëzit. Ai ishte një “shenjë” jo vetëm për të krishterët dhe hebrenjtë, por edhe për hindutë (hindu), ateistët, myslimanët. Kushdo që studion thellësisht jetën e Krishtit do të zbulojë se kush është Ajatollahi i përsosur, "Shenja" e vërtetë.

XI. Mëshira e Zotit

Ne lexojmë në Kuran se Allahu e quajti Isain: "Shenjë për njerëzit dhe mëshirën tonë" (Mariam 19:21).

Kurse Muhamedi në Kuran quhet “mëshirë”: “Ne të dërguam vetëm si mëshirë të botëve”. (Profetët 21:107).

Ne kemi mësuar tashmë se frymëzimi i Muhamedit është jashtëzakonisht i ndryshëm nga frymëzimi i Krishtit; në mënyrë të ngjashme, kuptimi dhe përmbajtja e hirit në këta dy persona është thelbësisht e ndryshme.

Besohet se engjëlli Gabriel i diktoi Kuranin Muhamedit. Krishti nuk kishte nevojë për ndihmën e një engjëlli, sepse Ai vetë ishte mishërimi i Fjalës së përjetshme të Perëndisë. Ashtu siç është i madh dallimi ndërmjet frymëzimit të Ungjillit dhe frymëzimit të Kuranit, po ashtu është i madh dallimi ndërmjet hirit të Krishtit dhe hirit të Muhamedit, ai nuk mund të krahasohet.

Frymëzimi i Muhamedit mund të gjendet në Kuran, në dhjetëra mijëra shpalljet e tij në Hadith (Traditat Islame) dhe në mënyrat aktuale të sjelljes së tij të përditshme (el-Suneh). Këto burime u bashkuan dhe u përpiluan në Ligjin Islamik (Sheriat), i përbërë nga urdhëresa dhe ndalesa. Ky ligj organizon të gjitha aspektet e jetës së një muslimani, duke përfshirë namazin e përditshëm, me paraabdes të detyrueshëm, agjërimin dhe Ramazanin, taksat fetare, pelegrinazhet, madje edhe synetinë dhe funeralet. Sheriati mbulon gjithashtu rendin familjar, trashëgiminë, kontratat, luftën e shenjtë dhe dënimet e rënda. Jeta e një muslimani rregullohet nga Ligji Islam, i cili, sipas teologjisë islame, është manifestimi përfundimtar i hirit të Zotit për muslimanët.

Ungjilli na paralajmëron se asnjë person nuk mund të shfajësohet duke zbatuar Ligjin, sepse asnjë person nuk mund t'i përmbushë të gjitha kërkesat e tij saktësisht. Edhe Ligji Islamik shkelet vazhdimisht nga muslimanët. Miliona e kanë lënë pas dore urdhërimin për t'u falur pesë herë në ditë; miliona të tjerë e kanë praktikuar agjërimin e Ramazanit në mënyrë jokonsistente: të tjerët nuk kanë dhënë shumën e plotë të taksave fetare që duhej të paguanin dhe shumica e bëjnë pelegrinazhin e tyre jo pa gabime. Për më tepër, sa shpesh mëkaton burri ndaj gruas dhe fëmijëve të tij dhe sa herë lidhet një kontratë biznesi me mashtrim ose shantazh, sa shpesh flet gënjeshtra goja e një burri? Nuk kishte asnjë njeri që të mos ishte i ndotur, i ndotur nga krenaria, lakmia, urrejtja dhe papastërtia e brendshme. Ligji i Perëndisë dënon këdo që mëkaton me fjalë, vepra dhe mendime. Qëllimi përfundimtar i Ligjit është të gjykojë çdo mëkatar për fajin e tij.Po, Ligji i Muhamedit organizoi popullin islamik, ashtu si Ligji i Moisiut e bëri Zotin dhe Fjalën e Tij qendrën e jetës së fëmijëve të Abrahamit. Ligji kërkon dorëzim të plotë dhe nënshtrim absolut ndaj Krijuesit, por asnjë ligj nuk mund të justifikojë mëkatarin dhe as të lirojë fajtorin. Ligji u dha për të dënuar dhe shkatërruar kriminelin. Për shkak të Ligjit, fati i të gjithëve është ferri. Ligji është një gjykatës i drejtë. Asnjë burrë nuk mund ta kënaqë atë.

Çdo person fetar shpreson dhe përpiqet të marrë falje nga Zoti. Një musliman mendon kështu:
"Veprat e mira i largojnë të këqijat" (; Engjëjt 35:29-30).

Por sipas Islamit, asnjë musliman nuk mund të jetë i sigurt për faljen e mëkateve të tij deri në Ditën e Gjykimit. Ligji i tyre nuk ofron asnjë sakrificë, asnjë shpëtim falas. Çdo musliman do të marrë pagesën e tij të caktuar në Ditën e Gjykimit, kur do të zbulohet e gjithë padrejtësia dhe jeta e tij mëkatare. Ligji do të dënojë përfundimisht pasuesit e tij. Muhamedi pranoi se të gjithë ndjekësit e tij me siguri do të shkonin në ferr:
Ne do t'i tubojmë ata dhe shejtanët, pastaj do t'i tubojmë në xhehenem të gjunjëzuar "... nuk ka asnjë prej nesh që nuk do të hyjë në të, për Zotin tuaj ky është një vendim" (Mariam 16:69 (68). ; 71 (70)).

“Kjo është arsyeja pse Ai i krijoi ata. Dhe fjala e Zotit tënd u përmbush: “Unë do ta mbush xhehenemin me shpirtra dhe njerëz së bashku” (119)).

Ne e pranojmë se të gjithë të krishterët, hindutë dhe myslimanët janë mëkatarë të vërtetë nga natyra. Asnjë njeri nuk është i mirë, "sepse të gjithë kanë mëkatuar dhe u privuan nga lavdia e Perëndisë" ().

Vetëm Krishti jetoi sipas Ligjit dhe kërkoi që ne të përmbushnim urdhërimin e dashurisë së Tij. Megjithatë, qëllimi i Tij kryesor nuk ishte të vendoste një ligj që do të dënonte njerëzit. Ai donte t'u jepte hirin e Perëndisë të gjithë mëkatarëve, për t'i shfajësuar lirisht.

Krishti jetoi siç mësoi dhe Ai Vetë e përmbushi Ligjin, duke dëshmuar se ishte i denjë të bëhej Peshkatari i Perëndisë, i cili mbarti të gjitha mëkatet e botës. ().

Shtatëqind vjet përpara lindjes së Krishtit, profeti Isaia profetizoi se Ai që do të na zëvendësonte do të vinte dhe do të vuante gjykimin e Perëndisë në vendin tonë:

“Por Ai mori mbi Vete dobësitë tona dhe mbarti sëmundjet tona; por ne menduam se Ai ishte goditur, ndëshkuar dhe poshtëruar nga Zoti. Por ai u plagos për mëkatet tona dhe u mundua për paudhësitë tona; dënimi i paqes sonë ishte mbi të dhe nga vrimat e tij ne u shëruam. Ne të gjithë endeshim si dele, secili u kthye në rrugën e tij; dhe Zoti vuri mbi të mëkatet e ne të gjithëve.” Isaia 53:4-6 Krishti i shpëton ndjekësit e Tij nga mallkimi i ligjit dhe i çliron nga Gjykimi i Ditës së Fundit. Ai i justifikon ata që e pranojnë dhe besojnë në Të. Vërtet, Ai e pajtoi Perëndinë me njerëzit dhe u dha atyre paqe të përjetshme. Apostulli Pavël nxiti pranimin e këtij privilegji frymor kur shkroi:
“Pajtohuni me Zotin. Sepse ai bëri të jetë mëkat për ne atë që nuk njihte mëkat, që ne të bëhemi të drejtë në Të përpara Perëndisë.” 2 Korintasve 5:20-21.

XII. Kush është më madhështor?

Sipas gjykimit njerëzor, si Krishti ashtu edhe Muhamedi arritën të dy një shkallë të madhe ndikimi. Islami ka 1.2 miliardë njerëz në 1370 vjet që nga vdekja e themeluesit të tij. Ata që pretendojnë se ndjekin Krishtin kanë kaluar kufirin e 1.8 miliardë. Asnjë parti politike, asnjë filozofi apo ideologji nuk ka mbledhur aq shumë adhurues sa Krishti dhe Muhamedi në shekujt e kaluar.

Muhamedi e paralajmëroi popullin e tij në Mekë dhe duroi persekutimin e ashpër për 12 vjet, por pas emigrimit në Medine në vitin 622 të e.s., gjithçka ndryshoi. Ai u shndërrua në një udhëheqës të aftë në politikë, ligjbërje dhe luftë. Në sytë e ndjekësve të tij, ai është kreu (imami) i të gjithë besimtarëve dhe i Dërguari i Allahut për kombin musliman (al-Umet).

Një pyetje e ngjashme: "Kush është më i madhi?" - e papranueshme në raport me Krishtin. Ai e përuli Veten dhe deklaroi se nuk erdhi për t'i shërbyer, por për të shërbyer dhe për të dhënë jetën e Tij si shpërblesë për shumë njerëz. Ai u tha pasuesve të Tij: "Dhe kush dëshiron të jetë i pari prej jush, le të jetë i fundit, dhe kushdo që dëshiron të jetë i madh prej jush, le të jetë rob i të gjithëve" (). Ai premtoi se vetëm zemërbutët do të trashëgojnë tokën (). Krishti jo vetëm që predikoi, por edhe jetoi siç mësoi. Pavarësisht nga fuqia dhe autoriteti i Tij i pafund, Ai zgjodhi një jetë të përulur, duke zgjedhur të refuzohej nga njerëzit dhe të vritej nga duart e liga (Isaia 53:1-3). Kur Pjetri u përpoq ta mbronte, Ai e qortoi, duke e urdhëruar që ta kthente shpatën në mill dhe të mos ndërhynte në planin e vendosur të Perëndisë, i cili kërkonte vdekjen e Tij zëvendësuese për shpëtimin e njerëzimit ().

Krishti gjithashtu vërtetoi autoritetin e Tij kur u tha atyre që besuan: "Mëkatet tuaja të janë falur". Krishti i thotë sot çdo mëkatari të penduar: “Perëndia të do; Unë ju pajtova me Të. Dera e Zotit është e hapur për ju."

Perëndia nuk e dërgoi Krishtin për të shpallur një ligj të padurueshëm të rëndë. Krishti ishte Hiri i Perëndisë në mish. Dashuria e të Shenjtit u shfaq në Të. Prandaj, Ai i donte mëkatarët, i bekoi armiqtë e Tij dhe i inkurajoi të shkurajuarit. Jezusi është Hiri i Gjithëmëshirshmit, Mëshiruesit. Jezusi vërtetoi se Ai është i të njëjtit thelb si Perëndia. Në Krishtin, Fryma e Perëndisë u bë mish (Gratë 4:171). Nuk ka dallim mes mëshirës së Tij dhe mëshirës së Zotit. Shlyerja e tij është një dhuratë falas nga Perëndia për çdo mëkatar që po humbet. Kushdo që pranon hirin e Tij dhe pranon justifikimin e Tij, pajtohet përgjithmonë me Perëndinë. Ata që besojnë në Të më në fund do të arrijnë të njohin dhe të shohin pozicionin e vërtetë të Krishtit, i ulur në të djathtën e të Plotfuqishmit. Hiri i Krishtit nuk do të na braktisë, dënojë apo shkatërrojë kurrë, pasi Ai na shfajësoi dhe na shpengoi.

Nga ndjekësit e Krishtit nuk u kërkohet të vuajnë as nga Ligji i Moisiut, as nga Sheriati i Muhamedit. Ata janë në hirin e Perëndisë të zbuluar në ungjillin e Krishtit. Edhe Kurani e vërteton këtë privilegj unik të ndjekësve të Krishtit.

“Dhe ithtarët e Ungjillit le të gjykojnë sipas asaj që ka zbritur Allahu në Të. Dhe kushdo që nuk gjykon me atë që ka zbritur Allahu, ata janë të lirë.” (Meal 5:51 (47)).

Kurani ligjërisht i përjashton të krishterët nga Sheriati i Muhamedit dhe i vendos ata në hirin e ungjillit. Dhe hiri i Krishtit do t'u japë atyre paqe të përsosur në zemër dhe mendje. Energjia e tyre shpirtërore, nga siguria e shpëtimit, i çon në shërbimin e dashurisë, bazuar në një shpresë të përjetshme.

Krishti e përuli Veten dhe përlëvdoi Atin e Tij Qiellor, duke thënë: "Në të vërtetë, në të vërtetë po ju them: Biri nuk mund të bëjë asgjë nga vetja nëse nuk sheh Atin që krijon; sepse çfarëdo që të bëjë, bën edhe Biri" (). “A nuk beson se unë jam në Atin dhe se Ati është në mua? Fjalët që po ju them, nuk i them nga Vetja; Babai në Mua! Ai bën gjëra (). Kështu Krishti e mohoi Veten dhe i dha të gjithë nderimin Perëndisë, Atit të Tij Ai tashmë rrëfeu: “Ati është më i madh se unë. Unë dhe Ati jemi një "().

Prandaj, kushdo që dëshiron të kuptojë Krishtin, duhet të përulet dhe të bëjë pyetjen: Kush është më i përuluri? Krishti e përul Veten deri në atë masë sa u bë mallkim për ne, që ne të bëhemi drejtësia e Perëndisë në Të. Ai e dha veten si shpërblesë për çdo burrë e grua mëkatare – madje edhe një vrasës – që ata të mund të çliroheshin nga dënimi i Perëndisë, duke u bërë besimtarë të mbushur me dashurinë e Tij të përjetshme.

konkluzioni

Të burgosurit dëgjuan në heshtje fjalët e tij. Disa ishin të zemëruar dhe sytë e tyre dukeshin me indinjatë. Të tjerët ishin të interesuar dhe të mahnitur. Disa u gëzuan në heshtje për këtë përgjigje të qartë dhe gjetën shpresë të re në këtë mesazh.

Njëri prej të burgosurve iu përgjigj ministrit: “E shohim që na fole sinqerisht. Na tregove me guxim atë që beson vërtet. Ne do të mendojmë për fjalët e tua dhe do të flasim për të vërtetat që ke shpallur, duke i krahasuar ato me kujdes me ajete nga Kur'ani dhe Hadithi. Disa prej nesh nuk janë dakord me ju për momentin, por ju premtuam se do t'ju lëmë të shkoni në paqe. Ne do të vazhdojmë ta studiojmë këtë temë me zell edhe më të madh.

KUIZI. Pyetje për t'u përgjigjur.

I nderuar lexues, nëse e keni studiuar këtë libër, mund t'u përgjigjeni lehtësisht pyetjeve të mëposhtme:

1. Për çfarë e pyetën ministrin të burgosurit?

2. Cila ishte vështirësia për t'iu përgjigjur kësaj pyetjeje?

3. Cili është ndryshimi midis lindjes së Krishtit dhe Muhamedit?

4. Si e konfirmon Kurani drejtësinë e Krishtit dhe mëkatësinë e Muhamedit?

5. Sa herë e përmend Kurani emrin Miriam? Pse nuk përmendet nëna e Muhamedit?

6. Pse Kurani i referohet Krishtit si "Fjala e Zotit" gjashtë herë, dhe çfarë do të thotë ky titull?

7. Cili është ndryshimi midis shenjës së Muhamedit dhe Krishtit?

8 Cilat janë dhjetë mrekullitë e Krishtit të përmendura në Kuran?

9. Cilët janë titujt e dishepujve të Krishtit të përmendur në suren al-Imran (Familja e Imranit)?

10. Cili është ndryshimi midis vdekjes së Muhamedit dhe vdekjes së Krishtit, sipas Kuranit dhe Traditave?

11. Ku është Krishti sot, sipas Kuranit? Pse të gjithë muslimanët luten, duke ndërmjetësuar për Muhamedin?

12. Çka nënkuptohet me fjalët "bota islame" dhe çfarë do të thotë të kesh "botën e Krishtit"?

13. A mund t'i shpëtojë Ligji ithtarët e tij? Pse Allahu duhet t'i dërgojë të gjithë ithtarët e ligjit në ferr?

14. Kush është “Shenja e Zotit” e vërtetë dhe pse e meriton Ai këtë titull?

15. Si i kuptuat fjalët “Krishti” është hiri i Perëndisë”?

16. Kush ishte më i përuluri dhe pse?