Kontradiktat e brendshme dhe vargjet e anuluara të Kuranit. Përhapja e Islamit në territorin e Kirgistanit

• 82 A nuk mendojnë ata për Kuranin? Sepse po të mos ishte prej Allahut, do të gjenin ka shumë kontradikta.

POR sa shumë kontradikta? Ose pa marrë parasysh sa shumë kontradikta mund të thuash gjithmonë se nuk është shumë.

Surja 10 ajet-64

• 64 Ata janë të destinuar për myzhde në këtë botë dhe në botën tjetër. Fjalët e Allahut nuk i nënshtrohen anulimi. Kjo është një arritje e madhe.

Surja 2 ajet-106

• 106 Kur anulojmë ose bëjmë të harrojmë një varg, atëherë sjellim atë që është më i mirë se ai, ose i barabartë me të. A nuk e dini se Allahu është i aftë për çdo gjë?

Kur'ani - ajet i anuluar

Kur'ani - ajet anulues

1) Mosmarrëveshje ose anulim në disa faza

Surja 2:219

• 219 Të pyesin për verë dhe bixhoz. Thuaj: “Ata kanë një mëkat i madh, por ka edhe dobi për njerëzit, edhe pse në to ka më shumë mëkat sesa të mira. Ata të pyesin se çfarë duhet të shpenzojnë. Thuaj "tepricë". Pra, Allahu ua sqaron argumentet, që të mendoni

Në fazën e parë, alkooli ishte mjaft i pranueshëm në Islam.

Surja 4:43

• 43 O besimtarë! Mos iu afroni namazit në gjendje të dehur derisa të kuptoni se çfarë po thoni, dhe të jesh në gjendje të ndotjes seksuale derisa të lahesh, përveç nëse je udhëtar. Nëse jeni i sëmurë ose jeni në udhëtim, nëse ndonjëri prej jush ka ardhur nga tualeti, ose nëse keni kryer marrëdhënie me gra dhe nuk keni gjetur ujë, atëherë shkoni në tokë të pastër dhe fshini fytyrat dhe duart. Vërtet, Allahu është Falës

Surja 4:43

Kjo sure është dhënë nga e djathta në krye, ajo anuloi suren 2:219 e cila lejonte përdorimin e alkoolit. Surja 4:43, nga ana tjetër, ndalon alkoolin vetëm para namazit.

Surja 5:90

• 90 O besimtarë! Me të vërtetë, pije dehëse, bixhozi, altarët (ose idhujt) prej guri dhe shigjetat e shortarit janë të neveritshme nga veprat e shejtanit. Qëndroni larg saj, mund të jeni të suksesshëm.

Kështu, në Kuran ka ose disa anulime të njëpasnjëshme të vargjeve, ose kontradikta. Nëse këto janë kontradikta, atëherë si korrespondon kjo me suren 4 ajet-82? Dhe nëse anulimi, atëherë sureja 10 ajet-64.

2) Polemika ose anulimi se si duhet të trajtohen muslimanët
për hebrenjtë dhe të krishterët.

Surja 2:62

• 62 Me të vërtetë, besimtarët, si dhe hebrenjtë, të krishterët dhe sabianët të cilët besojnë Allahun dhe Ditën e Fundit dhe bëjnë vepra të mira, ka shpërblim te Zoti i tyre. Ata nuk do të njohin frikën dhe nuk do të trishtohen.

Surja 3:85

• 85 Nga kjo të cilët kërkojnë një fe tjetër përveç Islamit, nuk do të pranohet kurrë dhe në botën tjetër ai do të jetë prej të humburve.

Surja 42:15

• 15 Prandaj predikoni dhe ndiqni rrugën e drejtë ashtu siç jeni urdhëruar. Mos i kënaq dëshirat e tyre dhe thuaj: “Unë besoj në atë që ka zbritur Allahu nga Libri dhe jam urdhëruar që të sillem me ju drejt. Allahu është Zoti ynë dhe Zoti juaj. Ne do të marrim veprat tona, dhe ju do të merrni veprat tuaja. Nuk ka vend për debate (mosmarrëveshje të mëtejshme) mes nesh dhe jush. Allahu do të na mbledhë të gjithëve dhe ardhja po vjen tek Ai.”

Ajeti i shpatës 9:5

Surja 9:29

• 29 Luftoni ata nga ithtarët e librit që nuk besojnë Allahun ose Ditën e Fundit, të cilët nuk e konsiderojnë të ndaluar atë që Allahu dhe i Dërguari i Tij e kanë ndaluar, që nuk e besojnë fenë e vërtetë, derisa të paguajnë haraçin me duart e tyre, duke mbetur i poshtëruar.

3) Polemika ose anulimi se si duhet të përhapet feja islame

Surja 2:256

• 256 Nuk ka detyrim në fe. Rruga e drejtë tashmë është dalluar nga gabimi. Kush nuk beson në tagut, por beson në Allahun, ai ka kapur dorezën më të besueshme, e cila nuk thyhet kurrë. Allahu dëgjon, di.

Surja 16:125

• 125 Thirr në rrugën e Zotit me urtësi dhe këshillë të mirë dhe diskuto me ta në mënyrën më të mirë. Vërtet, Zoti yt i njeh më së miri ata që kanë devijuar nga rruga e Tij dhe i njeh më së miri ata që ndjekin rrugën e drejtë.

Surja 8:61

• 61 Nëse ata anojnë drejt paqes, atëherë anoni edhe ju drejt paqes dhe mbështetuni tek Allahu. Vërtet, Ai dëgjon dhe di.

Surja 15:3

• 3 Lërini - lërini të hanë, shijoni përfitimet dhe të rrëmbehen nga aspiratat. Së shpejti ata do ta dinë.

Surja 8:39

• 39 Luftoni ato derisa tundimi të jetë zhdukur dhe derisa feja (adhurimi) nuk do t'i kushtohet plotësisht Allahut. Nëse ndalojnë, atëherë me siguri Allahu e sheh atë që bëjnë ata.

Surja 9:5

• 5 Kur të mbarojnë muajt e ndaluar, pastaj i vritni politeistët kudo që t'i gjeni, kapini rob, rrethojini dhe ngrini çdo pritë për ta. Nëse ata pendohen dhe fillojnë të falin namazin dhe japin zekatin, atëherë lërini të shkojnë, se Allahu është Falës dhe Mëshirues.

Rruga e thirrjes me urtësi dhe këshillë të mirë në Islam anulohet nga "Ajeti i shpatës 9:5" për faktin se vargu 9:5 anuloi shumë vargje, më shumë se 100.

Interpretimi i vargut të shpatës 9:5

Ebu Adeli

Luftoni (o besimtarë) me ata që nuk besojnë Allahun dhe Ditën e Kiametit, mos e ndaloni atë (mos u largoni nga ajo që) e ndaloi Allahu dhe i Dërguari i Tij dhe mos i përmbaheni besimit të së vërtetës [rregullave të Islami] - prej (numrit) atyre të cilëve u është dhënë Libri [nga çifutët dhe të krishterët], derisa të japin [ju paguajnë] (ju) shpërblimin me dorën e tyre. duke u poshtëruar(dhe i nënshtruar) [i mposhtur].

El Muntahab

O ju që besuat! Luftoni me ata nga bartësit e librit që nuk e besojnë Allahun ashtu siç duhet: mos e njihni ringjalljen në ditën e gjykimit dhe ndëshkimin, mos e konsideroni të ndaluar atë që nuk është e lejuar nga Allahu dhe i Dërguari i Tij dhe nuk i besoni feja e vërtetë - Islami. Luftoni ata derisa të besojnë ose të japin xhizja [[Xhizija - taksa e votimit e vendosur ndaj jomuslimanëve, ishte një nga të ardhurat e rëndësishme të buxhetit të shtetit mysliman. Tatimi u mor nga hebrenjtë dhe të krishterët, por gratë, pleqtë, fëmijët, të varfërit dhe skllevërit u liruan prej saj. Ideja e dhënies është se mbajtësit e Shkrimeve nuk u urdhëruan të luftonin në luftëra për të mbrojtur veten dhe të tjerët Pra, ishte e drejtë që ata të paguanin tatimin, pasi shteti mysliman i mbronte dhe u siguronte jetë dhe biznes normal. Në fund të fundit, muslimanët i dhanë shtetit një të pestën e plaçkës së luftës, zekatin (lëmoshë pastrimi), lëmoshë pas Ramazanit dhe lëmoshë të ndryshme për të shlyer mëkatet. Dhënia nuk është dënim, por pjesëmarrje në buxhetin e shtetit, siç bëjnë muslimanët. Në fund të fundit, Islami është një fe e drejtë!]] me dorën e tyre, të rraskapitur dhe të përulur, për të rimbushur buxhetin e komunitetit mysliman.

Sugjerimi i Al-Muntehab se "poseduesit e Shkrimit nuk u urdhëruan të merrnin pjesë në luftëra për të mbrojtur veten dhe të tjerët" është një trillim dhe nuk përputhet me realitetin. Pas leximit të Dhiatës së Vjetër, do të shohim se hebrenjtë gjithmonë mbrojtën veten dhe, nëse ishte e nevojshme, ngritën një ushtri ose milici. Të krishterët gjithashtu nuk janë të ndaluar të luftojnë për të mbrojtur veten dhe të dashurit e tyre, hulumtoni Testamentin e Ri.

Interpretimi i vargut 9/5

Pyetje: Si të kuptohet saktë ajeti (9/5), i cili thotë: “Kur të kalojnë muajt e ndaluar, atëherë vritni politeistët... derisa të pendohen...”? A nuk është ky ai që tani quhet terrorizëm dhe një slogan për terroristët?

Përgjigje: Ky ajet përshkruan historinë e marrëdhënieve ndërmjet muslimanëve dhe mushrikëve. Ngjarjet e mëposhtme mund të vërehen në zhvillimin e tij.

Myslimanët në betejat e Bedrit dhe Betejës së Hendekut treguan gatishmërinë e tyre luftarake dhe fituan... Në vitin e 6-të të hixhrit u nënshkrua marrëveshja e Hudeibiya për një armëpushim për një periudhë 10-vjeçare midis muslimanëve dhe mekasve. politeistët... Por mekasit ishin të parët që e shkelën këtë marrëveshje. Dhe kjo shkelje ishte arsyeja që i Dërguari të sillte trupat e tij në Mekë dhe ta pushtonte atë. Dhe këtë plan e realizoi në vitin e 8-të të hixhrit. Por pas pushtimit të Mekës, i Dërguari nuk i preku ata që e shkelën marrëveshjen edhe për 15 muaj të tjerë. Por kur ajetet u zbritën në vitin e 9-të të hixhrit, ato veçuan për veprime specifike dhe të drejtuara të muslimanëve kundër politeistëve (shkelësve të marrëveshjes) ...

Le të kthehemi te vargu 9/5. Për të kuptuar përmbajtjen e tij, njeriu duhet të fillojë të studiojë jo nga vetja, por nga vargjet e mëparshme. Allahu thotë këtë:

“Allahu dhe i Dërguari i tij janë të përjashtuar nga marrëveshjet që keni bërë me politeistët. Andaj, bredhni katër muaj në tokë dhe dijeni se ju (politeistët) nuk mund t'i shpëtoni Allahut dhe se Allahu do t'i turpërojë jobesimtarët.

Në ditën e haxhit të madh, Allahu dhe i Dërguari i Tij do t'u shpallin njerëzve se Allahu dhe i Dërguari i tij heqin dorë nga politeistët. Nëse pendoheni, atëherë dijeni se nuk mund t'i shpëtoni Allahut. Gëzohu me lajmin e vuajtjes së dhimbshme të jobesimtarëve.

Kjo nuk vlen për ata politeistë me të cilët keni lidhur marrëveshje, dhe të cilët pas kësaj nuk e kanë shkelur atë në asnjë mënyrë dhe nuk kanë ndihmuar askënd kundër jush. (Por ju jeni muslimanë) mbajeni marrëveshjen me ta deri në fund të afatit të saj. Vërtet, Allahu i do të devotshmit.

Kur të kalojnë muajt e ndaluar, atëherë vritni (vetëm ata që e kanë shkelur marrëveshjen) mushrikët, kudo që t'i gjeni. Kapini, rrethoni dhe ngrini çdo pritë për ta. Nëse pendohen dhe fillojnë të falin namazin dhe të japin zekatin, atëherë lërini të shkojnë. Vërtet, Allahu është Falës, Mëshirëplotë” (9/1-5).

Siç mund ta shihni, ne po flasim për politeistë që shkelën marrëveshjen dhe ndihmuan ata që dolën kundër muslimanëve. Shkelja e kontratës ishte e papranueshme. Dhe Allahu i ftoi muslimanët të luftojnë kundër dhunuesve. Këta dhunues ishin kriminelë lufte. Prandaj, ndaj tyre u morën masat më të rënda, siç thuhet në ajetin 9/5. Por i njëjti ajet flet edhe për faljen e tyre nëse pranojnë besimin e Allahut. Kjo edhe një herë konfirmon idenë e ajetit se Allahu nuk i lufton njerëzit, edhe nëse ata janë mushrik. Ai i thërret në rrugë. Në rrugën e besimit tuaj. Me kalimin në të, mushrikët pushojnë së qeni objekt i persekutimit... Këto qëllime nuk mund të identifikohen në asnjë mënyrë me qëllimet e terroristëve... Lufta për besim dhe terrori kundër një personi (populli) janë gjëra krejtësisht të ndryshme. Dhe ata duhet të dallohen në çdo rast të përdorimit të armëve në luftën për besim ...

etiketa: një interpretim i ajetit, përshkruan historinë e marrëdhënieve ndërmjet muslimanëve dhe mushrikëve, shkelja e traktatit ishte e papranueshme, këto qëllime në asnjë mënyrë nuk mund të identifikohen me qëllimet e terroristëve, 9/1-5.

Fjala arabe "naskh" (نسخ) përkthehet në rusisht si "anulim", "anulim". Në shkencat Kur'anore, ky term përdoret për t'iu referuar atyre vargjeve që anulojnë normat e Sheriatit të mishëruara në pjesët e shpallura më parë të Librit të Shenjtë të Muslimanëve. Dhe disa juristë islamikë madje kanë vënë në dukje se vargjet e Kuranit mund të anulohen nga hadithi i Profetit Muhamed (paqja qoftë mbi të). Vargjet e anuluara tregohen me fjalën arabe "mansuh" (منسوخة).

Vlen të përmendet se as në Kuran dhe as në Sunetin Më të Pastër nuk është anulimi i një ajeti askund në tekst të thjeshtë (për shembull, "ajeti i tillë anulohet nga një varg tjetër ..."), megjithëse fjalët me rrënjë "nsx" ndodhin disa herë, por në një kontekst tjetër. Ekziston vetëm një përshkrim i përgjithshëm i fenomenit:

“Kur e zëvendësojmë një ajet me një tjetër, ata thonë: “Vërtet ti je gënjeshtar”. Allahu e di më së miri atë që zbret.” (16:101)

Informacioni për zëvendësimin specifik të një vargu me një tjetër është i disponueshëm vetëm nga fjalët e shokëve të Profetit Muhamed (paqja qoftë mbi të) ose duke ndërtuar disa struktura logjike. Sipas disa vlerësimeve, 21 nga 114 sure kuranore përmbajnë vargje të anuluara.

Ajeti i cituar më sipër (16:101) vendos parimin e përgjithshëm të shfuqizimit të vargut të vjetër nga ai i ri. Ky parim u prezantua nga juristët islamë në lidhje jo vetëm me tekstin kuranor, por edhe me thëniet e të Dërguarit të Fundit të të Plotfuqishmit (s.g.v.). Një varg tjetër i rëndësishëm i Librit të Shenjtë në lidhje me heqjen e pjesëve të tekstit të tij është si vijon:

“Allahu e fshin dhe vërteton atë që do, dhe tek Ai është Nëna e Librit.” (13:39)

Teologët e konsiderojnë atë si burimin e dy llojeve kryesore të shfuqizimit të ajeteve dhe haditheve - ndalimet Dhe zhvendosje.

Një varg tjetër shpjegon pse pjesët e para të Kuranit Fisnik mund të zëvendësohen:

“Ne nuk dërguam një të dërguar apo profet të tillë para teje, në mënyrë që shejtani të mos vendoste të tijat në leximin e tij kur lexonte shpalljen. Allahu e shkatërron atë që hedh shejtani. Pastaj Allahu i vërteton argumentet e veta, se Allahu është i dijshëm dhe i urtë.” (22:52)

Ky varg, kur shikohet nga prizmi i historisë së të ashtuquajturave "vargje satanike", merr një ngarkesë semantike shtesë. Këtu duhet theksuar se çfarë nënkuptohet me termin provokues “vargje satanike”. E kemi fjalën për ajetet nga sureja “Ylli”:

"A e keni parë el-Lat dhe el-Uzza, dhe të tretin, Manat?" (53:19-20)

Disa historianë, duke përfshirë edhe ata myslimanë (at-Tabari dhe ibn Hisham), argumentuan se, sipas disa legjendave, Profeti Muhamed (S.G.V.), pasi u kthye nga Etiopia, u përpoq të arrinte paqen me mekasit dhe i emëroi hyjnitë e nderuara prej tyre të shenjta. engjëjt. Më pas, ai i tërhoqi këto fjalë dhe deklaroi se ato ishin thënë nën ndikimin e Satanit. Shumica dërrmuese e dijetarëve myslimanë e konsiderojnë këtë version si një falsifikim, megjithatë, në lidhje me të, ajeti i 52-të prej tij merr një konotacion të ri. Fakti është se ju lejon të arsyetoni metodën e anulimit të ajetit "naskh el-hukm uel-ittilawa", sipas të cilit kuptimi i tekstit kuranor e humbet rëndësinë e tij praktike, si dhe vetë teksti zhduket nga koleksioni (mushaf).

Dy metodat e tjera të anulimit janë "naskh el-hukm duna at-tilawa" Dhe "naskh et-tilawa duna el-hukm". Thelbi i të parës është se teksti ruhet në Mushaf (koleksion), por kuptimi i tij humbet rëndësinë e tij në dritën e vargut të botuar më vonë.

Shembuj të ajeteve mansuh dhe nasih në Kur'an

Metoda e dytë e anulimit - "naskh et-tilawa duna al-hukm" - nënkupton heqjen e tekstit, por jo parimin ose rregullin e përcaktuar në të. Nëse sipas dy metodave të para, mendimet e shkencëtarëve janë pak a shumë të konsoliduara për sa i përket njohjes së ligjshmërisë së tyre, atëherë ka mosmarrëveshje të theksuara lidhur me këtë të fundit. Mishërimi i tij i qartë mund të gjendet, për shembull, në dënimin për shkelësit e kurorës që gjendet në ajetin e dytë të sures Drita:

"Një shkelëse bashkëshortore dhe një shkelës bashkëshortore - secilin prej tyre do ta fshikulloni njëqind herë ..." (24:2)

Teksti i referohet shprehimisht dënimit me fshikullim. Megjithatë, një traditë që daton që nga koha e kalifit të dytë të drejtë Umar (r.a.) vendos gurëzimin si dënim për shkelësit e kurorës në nikah.

Gjithashtu vërejmë se çështja e shfuqizimit të ajetit kuranor nga Suneti më i pastër është objekt i diskutimit serioz në teologjinë dhe jurisprudencën islame. Medhhebi Shafi'i nuk e njeh si ligjor një mekanizëm të tillë, ndërsa është i pranueshëm në të.

Si shembull i anulimit të një ajeti nga një hadith, mund të citojmë fragmentin e mëposhtëm nga sureja Bekara:

“Kur ndonjërit prej jush i afrohet vdekja dhe ai lë pas vetes të mira, atëherë atij i jepet urdhër që t'u lërë testament prindërve dhe të afërmve të tij me kushte të arsyeshme. Kjo është detyra e të devotshmëve.” (2:180)

Ky tekst kuranor u anulua, së pari, nga ajetet mbi procesin e trashëgimisë në suren an-Nisa, dhe së dyti, nga hadithi nga Enes ibn Malik. Tregon se i Dërguari i të Plotfuqishmit (s.g.v.) e ka ndaluar bërjen e testamenteve që kontribuojnë në shpërndarjen e trashëgimisë jo në përmasat që janë përcaktuar në suren an-Nisa (hadithi është transmetuar në koleksionin e Ibn Maxhit).

Opsionet Listen Teksti origjinal origjinal فَإِذَا انسَلَخَ الْأَشْهُرُ الْحُرُمُ فَاقْتُلُوا الْمُشْرِكِينَ حَيْثُ وَجَدتُّمُوهُمْ وَخُذُوهُمْ وَاحْصُرُوهُمْ وَاقْعُدُوا لَهُمْ كُلَّ مَرْصَدٍ فَإِن تَابُوا وَأَقَامُوا الصَّلَاةَ وَآتَوُا الزَّكَاةَ فَخَلُّوا سَبِيلَهُمْ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ Translit Fa "i dhā A n sala kh a A l-"A sh/huru A l-Ĥurumu Fāq tulū A l-Mu sh r ikī na Ĥay th u Wajad tumūhum Wa Kh u dhūhum Wa A ĥşurūhum Waq `udū Lahum Kulla Marşadin ۚ Fa "in Tābū Wa "Aqāmū A ş-Şalāata Wa "Ā taw A z-Zakāata Fa kh allū Sabīlahum ۚ "Inn a A l-Laha Gh afū run Raĥī mun Kur të kalojnë muajt e ndaluar, atëherë i vritni politeistët kudo që t'i gjeni, i zini robër, i rrethoni dhe organizoni ndonjë pritë për ta. Nëse ata pendohen dhe fillojnë të falin namazin dhe japin zekatin, atëherë lërini të shkojnë, se Allahu është Falës dhe Mëshirues. Dhe kur do të përfundojnë këta muaj të ndaluar [katër muaj]? (në të cilën politeistët janë të sigurt), pastaj mbytni (këta) politeistë kudo që t'i gjeni, kapini (robër), rrethojini (në fortesat e tyre) (mos i lini të dalin). (derisa të mos kenë zgjidhje mes vdekjes dhe Islamit) dhe ngrini pritë kundër tyre në çdo vend! Nëse ata pendohen [e lënë mosbesimin dhe i binden Allahut] dhe falen dhe japin zekatin e detyrueshëm, atëherë lirojini rrugën e tyre [lërini ata] (sepse ata u bënë vëllezër tuaj në besim): Vërtet, Allahu është Falës (ata që kthehen tek Ai me pendim)(dhe) i mëshirshëm (për ta)! Kur të kalojnë muajt e ndaluar, atëherë i vritni mushrikët kudo që t'i gjeni, zini robër, rrethoni dhe organizoni ndonjë pritë për ta. Nëse ata pendohen dhe fillojnë të falin namazin dhe japin zekatin, atëherë lërini të shkojnë, se Allahu është Falës dhe Mëshirues. [[Allahu e ndaloi luftën kundër politeistëve, të cilët kanë lidhur marrëveshje paqeje me muslimanët, në katër muajt e ndaluar. Gjatë këtyre muajve ata lejohen të bredhin në tokë të papenguar, por pas kësaj periudhe humbasin imunitetin e tyre dhe muslimanët kanë të drejtë t'i luftojnë kudo dhe në çdo kohë, si dhe t'i zënë robër. Për më tepër, muslimanët duhet t'i rrethojnë ata dhe të mos i lejojnë ata të ndihen të qetë në tokën që Allahu ka bërë një vend për adhurimin e Tij. Mushrikët nuk janë të denjë të jetojnë në të dhe nuk kanë të drejtë as për një centimetër të kësaj toke, sepse i takon tërësisht Atij dhe ata janë armiqtë e Tij. Ata e kundërshtojnë Zotin e tyre dhe të dërguarit e Tij, si dhe luftojnë, duke shpresuar që ta dërrmojnë fenë e Tij në tokë. Por Allahu nuk do të lejojë që kjo të ndodhë dhe të përhapë dritën e fesë së Tij, edhe nëse ajo urrehet nga jobesimtarët. Atëherë i Plotfuqishmi i urdhëroi besimtarët të pushtonin ngastra të ndryshme dhe të luftonin me vendosmëri në rrugën e Tij, duke bërë çdo përpjekje për këtë. Muslimanët duhet ta vazhdojnë këtë ndërmarrje derisa politeistët të pendohen për adhurimin e hyjnive të rreme. Por nëse ata pendohen, falen siç duhet dhe u japin zekatin atyre që u takon, atëherë muslimanët nuk kanë të drejtë t'i ndalojnë ata. Të konvertuarit marrin të njëjtat të drejta si muslimanët e tjerë dhe kanë të njëjtat detyrime si muslimanët e tjerë. Vërtet, Allahu Falës dhe Mëshirues ua fal politeizmin dhe të gjitha mëkatet e tjera për ata që pendohen. Ai tregon mëshirë për robërit e Tij kur fillimisht i frymëzon ata për pendim dhe pastaj e merr atë prej tyre. Kjo shpallje tregon se nëse njerëzit refuzojnë të falin namazin ose të japin zekatin, atëherë ata duhet të luftohen derisa të fillojnë të kryejnë këto rite. Pikërisht në këtë ajet u mbështet Ebu Bekri i Vërteti në kohën e tij.]] Ibn Kethiri

Kur të kalojnë muajt e ndaluar, atëherë kudo që t'i gjeni i vritni mushrikët, kapini, rrethoni dhe organizoni ndonjë pritë për ta. Nëse ata pendohen dhe fillojnë të falin namazin dhe japin zekatin, atëherë lërini të shkojnë, se Allahu është Falës dhe Mëshirues.

Komentuesit nuk u pajtuan se cilët muaj janë të ndaluar në këtë ajet. A keni parasysh muajt e ndaluar të vitit që janë përmendur në ajetin: مِنْهَا أَرْبَعَةٌ حُرُمٌ ذَلِكَ الدِّينُ الْقَيِّمُ فَلَا تَظْلِمُوا فِيهِنَّ أَنْفُسَكُمْ ) Katër muaj prej tyre janë të ndaluar. Kjo është feja e drejtë, andaj mos vepro me të padrejtë ndaj vetes në to. (9:36) Ebu Xhafer el-Bakir mendoi kështu. Ibn Xheriri, nga ana tjetër, konsideron se bëhet fjalë për katër muaj vonesë, të cilat na janë të ndaluara në raport me ta. Ali ibn Ebu Talha transmeton të njëjtin mendim nga ibn Abbasi, i konsideruar gjithashtu ed-Dahhak. Muxhahid, Amr ibn Shuajb, Muhamed ibn Is'hak, Katade, es-Suddi, Abdrahman ibn Zejdibn Aslam besonin se ne po flasim për muaj vonesë të dhënë për lëvizjen rreth tokës: ( فَسِيحُواْ فِى الاٌّرْضِ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ ) Prandaj bredh në tokë për katër muaj.

Allahu pastaj tha: فَإِذَا انسَلَخَ الأَشْهُرُ الْحُرُمُ ) Kur do të mbarojnë muajt e ndaluar? kur të mbarojnë ata katër muaj në të cilët Ne ju ndaluam t'i vrisni ata, atëherë kudo që t'i gjeni, mund t'i vrisni.

Allahu thotë: (فَاقْتُلُواْ الْمُشْرِكِينَ حَيْثُ وَجَدتُّمُوهُمْ ) “Atëherë i vritni mushrikët kudo që t’i gjeni” – do të thotë, në përgjithësi, në tokë, përveç Xhamisë së Ndaluar, sepse. ka nje ndalim :( وَلاَ تُقَـتِلُوهُمْ عِندَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ حَتَّى يُقَـتِلُوكُمْ فِيهِ فَإِن قَـتَلُوكُمْ فَاقْتُلُوهُمْ ) “Por mos i luftoni ata në Xhaminë e Shenjtë derisa të luftojnë me ju në të. Nëse ata ju luftojnë, atëherë vritini ata.” (2:191)

Fjalët e Allahut :( وَخُذُوهُمْ ) "Rapi ato" - d.m.th. ekzekutoni njërin prej tyre dhe i kapni rob. (وَاحْصُرُوهُمْ وَاقْعُدُواْ لَهُمْ كُلَّ مَرْصَدٍ ) "Rrethojini ata dhe organizoni ndonjë pritë për ta" - d.m.th., mos u kufizoni vetëm në gjetjen e tyre. Rrethoni strofullat dhe kështjellat e tyre, ngrini prita në shtigjet dhe rrugët e tyre për t'ua bërë jetën të padurueshme. Detyrojini ata të bëjnë një zgjedhje: ose vdekjen ose Islamin. Prandaj Allahu tha: فَإِن تَابُواْ وَأَقَامُواْ الصَّلَوةَ وَءاتَوُاْ الزَّكَوةَ فَخَلُّواْ سَبِيلَهُمْ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ ) “Nëse ata pendohen dhe fillojnë të falin namazin dhe japin zekatin, atëherë lërini të shkojnë, sepse Allahu është Falës, Mëshirëplotë.” Pikërisht në këtë ajet dhe në vargje të ngjashme u mbështet Ebu Bekr Siddik në luftën kundër atyre që refuzuan të japin zekatin. Është pas kryerjes së këtyre veprimeve, d.m.th. pasi ta pranojnë Islamin dhe t'i përmbushin obligimet e tij, lufta kundër tyre bëhet e ndaluar. Ai përmendi obligimet më të larta të Islamit me radhë. Vepra më e denjë pas shqiptimit të dy dëshmive është namazi dhe është një nga të drejtat e Allahut ndaj robit, e pastaj vjen zekati, nga i cili u sjellin dobi shumë nevojtarëve dhe është prej veprave më të denja për krijesat. Prandaj, shumë shpesh namazi dhe zekati ndërrohen në çift në ajete.

Në dy sauhi jepet hadithi, ku i Dërguari i Allahut ka thënë: "أمرت أن أقاتل الناس حتى يشهدوا أن لا إلا اللله ويقيمدا الصلاة ويؤتوا الزكاة" "U urdhërova të luftoj me njerëzit derisa të dëshmojnë se nuk ka Zot tjetër përveç Allahut. dhe se Muhamedi është i Dërguari i Allahut, ata do të falen dhe do të japin zekatin”.

Ky varg i shenjtë (9:5) quhet edhe "Ajeti i shpatës". Siç thotë ed-Dahhak ibn Muzahim, ky ajet anulon të gjitha marrëveshjet dhe kushtet e mëparshme të politeistëve me të Dërguarin e Allahut. (paqja dhe bekimi qofshin mbi të). El-Aufi transmeton nga Ibn Abbasi se pas zbritjes së sures El-Bara, nuk ka marrëveshje dhe nuk ka siguri për mushrikët. Të gjithë ata që kanë pasur marrëveshje të pacaktuar mossulmimi para shpalljes së kësaj sureje kanë një afat prej katër muajsh. Dhe pas njoftimit për lirimin nga traktatet, periudha do të jetë e vlefshme deri në Rabi'al-Akhir të dhjetë.

Studimi i vargut

Unë e kam studiuar dhe kuptuar këtë varg!