არის თუ არა ლოცვის გარეშე მარხვა გათვალისწინებული ყურანში. ლოცვის გარეშე მარხვის შესახებ. კითხვა: შესაძლებელია თუ არა მარხვა, თუ არ ვლოცულობ?

ალლაჰის სახელით მოწყალე, მოწყალე
დიდება ალლაჰს - სამყაროს უფალს, ალლაჰის მშვიდობა და კურთხევა იყოს ჩვენს წინასწარმეტყველ მუჰამედზე, მისი ოჯახის წევრებზე და ყველა მის თანამგზავრზე!
ვინც არ ლოცულობს, მისი საქმეები ამაოა, თუნდაც ის არ გახდეს კაფირი, რაც ცნობილი უთანხმოებაა მეცნიერთა შორის!
ამის მრავალი მიზეზი არსებობს სუნაში.
ერთხელ, ერთ მოღრუბლულ დღეს, ბურაიდამ თქვა: „შეასრულეთ შუადღის ლოცვა ადრე (დროის დადგომისთანავე), რადგან, ჭეშმარიტად, წინასწარმეტყველმა (მშვიდობა და კურთხევა ალლაჰის მასზე) თქვა: „მისი საქმეები, ვინც შუადღის ლოცვას მიატოვებს, იქნება. ტყუილად იყავი!”ალ-ბუხარი 553 წ.
და თუ თუნდაც ერთი ლოცვის გამოტოვება აფუჭებს საქმეს, მაშინ რა შეიძლება ითქვას ადამიანზე, რომელიც საერთოდ არ ასრულებს ხუთივე სავალდებულო ლოცვას?!
შეიხ იბნ ალ-ქაიმი
თქვა: „ამ ჰადიდიდან გამომდინარეობს, რომ საქმეები, რომლებიც უშედეგო ხდება, ორი სახისაა. საერთოდ არ აღასრულებს ლოცვას, რაც ყველა საქმეს ფუჭად აქცევს და გარკვეული ლოცვის გარკვეულ დროს დატოვება, რაც ამ დღის საქმეს ფუჭად აქცევს. ამრიგად, ყველა საქმე ამაო ხდება, როდესაც ლოცვა მთლიანად მიტოვებულია, ხოლო ერთი დღის საქმეები ამაო ხდება გარკვეული ლოცვის მიტოვებისთვის. თუ ვინმე იტყვის: „როგორ შეიძლება საქმეები უშედეგო გახდეს განდგომის გარეშე?მაშინ ადამიანმა უნდა თქვას: „დიახ, შეიძლება, რადგან ყურანი, სუნა და თანამგზავრების განცხადებები ამბობენ, რომ ცოდვები ანადგურებს კარგ საქმეებს, ისევე როგორც კარგი საქმეები ანადგურებს ცოდვებს! ყოვლისშემძლე ალლაჰმა თქვა: ო, ვინც ირწმუნეთ! ნუ გააკეთებთ თქვენს მოწყალებას ამაოდ თქვენი შეურაცხყოფითა და შეურაცხყოფით ”(ალ-ბაქარა 2: 264).მან ასევე თქვა: ო, ვინც ირწმუნეთ! ნუ აამაღლებთ ხმას წინასწარმეტყველის ხმაზე და ნუ მიმართავთ მას ისე ხმამაღლა, როგორც ერთმანეთს მიმართავთ, თორემ თქვენი საქმეები ამაო იქნება და ვერც კი იგრძნობთ ამას“ (ალ-ჰუჯურატი 49:2).იხილეთ „ას-სალა ვა ჰუკმუ ტარიქიჰა“ 43.
თუმცა, მინდა მნიშვნელოვანი შეხსენება გავაკეთო, რომ ზოგიერთი ჭკვიანი ადამიანი არც თუ ისე გონიერია, როცა მარხულ არამლოცველებს ეუბნება, რომ მათ მარხვას აზრი არ აქვს და ეს მათთვის არანაირ როლს არ თამაშობს, რაც ხელს უწყობს იმ ფაქტს, რომ ეს ხალხიც მარხვას წყვეტს!
აქ არის მუდმივმოქმედი კომიტეტის მეცნიერთა ფატუა (ალ-ლაჯნატუ-დდაიმა), რომლებიც, სხვათა შორის, მოღალატედ თვლიდნენ მას, ვინც თუნდაც ერთი ლოცვა დატოვა:
Კითხვა:
„მე მინახავს ახალგაზრდა მუსლიმები, რომლებიც მარხულობენ, მაგრამ არ ასრულებენ და არ წყვეტენ ლოცვას. მარხულობენ ისინი, ვინც მარხულობენ, მაგრამ არ ლოცულობენ? მსმენია, ზოგიერთი მქადაგებელი ასეთებს ეუბნებოდა: „არ იმარხულო, რადგან ვინც არ ლოცულობს, არ მარხულობს“.
პასუხი:
„ვისაც ხუთგზის ლოცვის აღსრულება სავალდებულო გახდა და ვინც შეგნებულად მიატოვა იგი ვალდებულებაზე უარის თქმით, იგი ერთსულოვანი მოსაზრებით ხდება მოღალატე! ხოლო ის, ვინც არ ლოცულობს სიზარმაცის და დაუდევრობის გამო, მაშინ ის, იგივე, მოღალატეა ამ საკითხში მეცნიერთა სწორი მოსაზრების შესაბამისად. და ის, ვისზეც გადაწყვეტილია, რომ ის მოღალატეა, მაშინ მისი მარხვა და ყველა მისი კეთილი საქმე ფუჭი ხდება, როგორც ყოვლისშემძლე ალლაჰმა თქვა: ”თუ ისინი აკავშირებენ პარტნიორებს (ალაჰს), მაშინ ყველაფერი, რაც გააკეთეს, ამაო იქნება” (ალ-ანამ 6: 88).
თუმცა, ასეთ ადამიანს არ ეუბნებიან, დატოვოს თავისი პოსტი! მის პოსტს ხომ მხოლოდ სიკეთე მოაქვს და აახლოებს რელიგიასთან. არსებობს შესაძლებლობა, რომ მის გულში შიშმა დააბრუნოს იგი იმ ლოცვის შესრულებაში, რომელიც მან შეწყვიტა და მოინანიებს მას.”. იხილეთ „ფატავა ალ-სიამ“ 68.
ამ სტატიის აუდიო ვერსია:
თუ ამა თუ იმ მიზეზით ადამიანს არ აქვს სრული აბსენტი (მაგალითად, მარხვის დროს დაესიზმრა სველი სიზმარი; მენსტრუაცია ღამით დასრულდა და ქალს დრო არ ჰქონდა დაბანა; ქორწინების სიახლოვე მოხდა სუჰურამდე ან ღამით და ცოლ-ქმარს დილის ვახშამი ეძინათ) და პოსტი უკვე დაწყებულია ან ჯერ კიდევ გრძელდება, ეს არაუნდა აწუხებდეს მორწმუნე. აბესტის არარსებობა და მარხვის დაცვა არანაირად არ არის დაკავშირებული ერთმანეთთან. რიტუალური სიწმინდის არსებობა აუცილებელია მხოლოდ შემდეგი სავალდებულო ლოცვა-ლოცვის შესასრულებლად.
ამის შესახებ კითხვები ასევე გაჩნდა წინასწარმეტყველ მუჰამედის (მშვიდობა და კურთხევა ალლაჰის იყოს მასზე) დროს, ხალხი ამოწმებდა მას და მის მეუღლეს და მათ პასუხად არაერთხელ გაიმეორეს, რომ ”რიტუალური სიწმინდის არარსებობა (სრული აბდუსი) არ იწვევს. მარხვაზე არანაირად იმოქმედებს“.
პირველი თაობის ამხანაგებისა და მეცნიერების აზრი ერთსულოვანია იმით, რომ „სრული აბესტის არარსებობა ამა თუ იმ მიზეზით არ მოქმედებს მარხვის ნამდვილობაზე“.
ყურანის ტექსტი ამაზე მიუთითებს, ნებადართულია მეუღლეების ჭამა, დალევა და სექსუალური ურთიერთობა გათენებამდე, დილის ლოცვის ადანის წინ და, შესაბამისად, ცხადია, რომ ადამიანს შეიძლება არ ჰქონდეს დრო, განაახლოს რიტუალური სიწმინდე მანამდე. მარხვის დრო, რადგან მოდის დილის გათენებასთან ერთად, დილის ლოცვის აზანით.
ითვლება თუ არა მარხვა ძალაში, თუ იგი ინახება მენსტრუაციის დასრულების შემდეგ სრული დაბანის (ღუსლის) გარეშე? რიმა.
დიახ, პოსტი მოქმედებს. შეგიძლიათ დარწმუნებული იყოთ.
ძილის წინ იფტარის შემდეგ ცოლთან ურთიერთობა მქონდა. როგორც ვიცი, ეს მარხვას არ არღვევს. და განზრახული მქონდა დილის 4 საათზე ადგომა სუჰურისთვის და მანამდე სრული ბანაობა გამეკეთებინა. თუმცა ზედმეტად მეძინა და 6:10-ზე გამეღვიძა. გადავწყვიტე, ზედმეტად რომც დამეძინა, მარხვის გაგრძელება მაინც შემეძლო, მართალია სუჰურის მადლი მოკლებული მქონდა თავს, მაგრამ სრული აბაზანის გარეშე ვიყავი. არ ვიცოდი რა გამეკეთებინა და 7:00 საათზე სრული აბაზანა მივიღე. გულში და გონებაში მესმის, რომ მარხვა დაირღვა, თუმცა მარხვას ვაგრძელებ. მითხარი, როგორ გამოისყიდო თავი? დამირ.
შენი პოსტი აშკარად არ არის დარღვეული. ეს დასტურდება ავთენტურ სუნაში. დარწმუნებული იყავი, რომ ცოდვილი არაფერი ჩაგიდენია.
აუცილებელია თუ არა მარხვის დასაცავად რიტუალური სიწმინდის მდგომარეობა, ანუ გუსლის არსებობა? მაგალითად, თუ ღამით გაფუჭდა და ცოლ-ქმარი ღუსლის გარეშე ჩაეძინათ და სუჰურის შემდეგ გაიღვიძეს, შესაძლებელია თუ არა მარხვის დაცვა? იგივე ეხება ჩვეულებრივებსაც: თუ მათ დასასრულს ცოლს მარხვის დაწყებამდე ღუსლის აღება არ მოასწრო და მეორე დღეს მარხულობდა, ჩაითვლება ეს დღე? უ.
შენი პოსტი აშკარად არ არის დარღვეული და ორივე შემთხვევაში.
შესაძლებელია თუ არა მარხვის დაცვა, თუ, მაგალითად, იფტარის (საღამოს) შემდეგ არსებობდა ოჯახური სიახლოვე, მაგრამ სრული განბანვა არ აღესრულებოდა დილამდე ან თუნდაც შუა დღის განმავლობაში? ძალაში იქნება ასეთი პოსტი? მაჰდი.
სრული განბანის არარსებობა არ ახდენს გავლენას მარხვის ნამდვილობაზე, ეს ნათლად არის ნათქვამი სანდო ჰადისებში.
სრული და მცირე განბანის, რიტუალური სიწმინდის შესახებ დამატებითი ინფორმაციისთვის იხილეთ ჩემი წიგნი „მუსლიმური კანონი 1-2“.
სუნას არგუმენტებისთვის (წმ. ჰ. აჰმად, ალ-ბუხარი, მუსლიმი, აბუ დაუდი და სხვ.) იხილეთ, მაგალითად: ალ-ბუხარი მ. საჰიჰ ალ-ბუხარი. 5 ტომში T. 2. S. 573, ჰადისები No 1930-1932; Abu Dawud S. Sunan abi Dawud [აბუ დაუდის ჰადისის კრებული]. რიადი: ალ-აფკიარ ალ-დაულია, 1999 წ., გვ. 271, ჰადისი №2388 და 2389, ორივე „საჰიჰ“; ეშ-შაუკიანი მ.ნილ ალ-ავტარ. 8 ტომში T. 4. S. 227, ჰადისი No1653–1655.
შეგიძლიათ იპოვოთ რამდენიმე განსაკუთრებული მოსაზრება, მაგრამ ისინი უსაფუძვლოა. თეოლოგიური დეტალებისთვის იხილეთ, მაგალითად: An-Nawawi Ya. Sahih Muslim bi Sharh an-Nawawi [იმამ მუსლიმის ჰადისების კრებული იმამ ან-ნავავის კომენტარებით]. 10 ტომში, საღამოს 6 ბეირუთში: ალ-კუტუბ ალ-’ილმია, [ძვ. გ.]. T. 4. ნაწილი 7. S. 222, 223; ალ-ასკალიანი ა ფათჰ ალ-ბარი ბი შარჰ საჰიჰ ალ-ბუხარი. 18 ტომში T. 5. S. 185; ეშ-შაუკიანი მ.ნილ ალ-ავტარ. 8 ტომში T. 4. S. 227, 228.
იხილეთ, მაგალითად: An-Nawawi Ya. Sahih Muslim bi Sharh an-Nawawi. 10 ტომად 18 საათი T. 4. ნაწილი 7. S. 222; ალ-ასკალიანი ა ფათჰ ალ-ბარი ბი შარჰ საჰიჰ ალ-ბუხარი. 18 ტომში T. 5. S. 180, 181, 184, 185; ეშ-შაუკიანი მ.ნილ ალ-ავტარ. 8 ტომში T. 4. S. 227; მაჰმუდ ა. ფატავა [Fatwas]. 2 ტომში კაირო: ალ-მაარიფი, [ძვ. გ.]. T. 2. S. 48–50.
„სამარხვო დღეებში ნებადართულია მეუღლეებთან ინტიმური ურთიერთობა ღამით. ისინი [ცოლები] თქვენთვის სამოსია, თქვენ კი [ქმრები] სამოსი ხართ მათთვის. ყოვლისშემძლემ იცის, რომ თქვენ მოიტყუეთ თავი და გაპატიეთ, შეგიწყალათ. ახლა შეგიძლიათ ინტიმური ურთიერთობა (მათთან სექსი). იბრძოლეთ იმისკენ, რაც გამოგიწერიათ. ჭამე, დალიე [და დადე სქესობრივი კავშირი სურვილისამებრ] მანამ, სანამ არ განასხვავებ თეთრ ძაფს შავისაგან [სანამ ჰორიზონტზე მომავალი დღისა და გამავალი ღამის გამყოფი ხაზი არ გამოჩნდება] გამთენიისას. შემდეგ კი იმარხულე ღამემდე [მზის ჩასვლამდე, თავი შეიკავო ჭამისგან, სასმელისგან და მეუღლესთან (ქმართან) ინტიმური ურთიერთობისგან]. და არ გქონდეთ ინტიმური ურთიერთობა მეუღლეებთან, როცა მეჩეთებში იმყოფებით სახელმწიფოში იტიკაფა. ეს არის ყოვლისშემძლე მიერ დასახული საზღვრები, არ მიუახლოვდეთ მათ [არ გადალახოთ აკრძალვები]. ამრიგად, ალაჰი (ღმერთი, უფალი) ავლენს ადამიანებს ნიშნებს, იქნებ ისინი გახდნენ ღვთისმოსავი ”(წმინდა ყურანი, 2:187).
« ყოვლისშემძლე იცის, რომ თქვენ მოიტყუეთ თავი". თავდაპირველად, მარხვის თვეში აკრძალული იყო ინტიმური ურთიერთობები არა მხოლოდ დღისით, არამედ ნაწილობრივ ღამითაც. მოგვიანებით, როგორც გამოცხადებები გაიგზავნა, ეს გაუქმდა. ზოგმა ღამით ინტიმური ურთიერთობების აკრძალვის პერიოდში (ძილის შემდეგ) დაარღვია ის სისუსტის გამო და შემდეგ ყოვლისშემძლე მოინანია. მან მათ შეურაცხყოფა აპატია და აკრძალვა მოუხსნა. დაწვრილებით იხილეთ, მაგალითად: Az-Zuhayli V. At-tafsir al-munir. T. 1. S. 515, 522.
იტიკაფი- ეს არის მარხვის მეჩეთში ყოფნა მასში ყოფნის განზრახვით, რომელიც ხასიათდება განსაკუთრებული, სულიერი მდგომარეობით, რომელიც მიმართულია სასიცოცხლო და გონებრივი ძალების შესავსებად. ისლამის მეცნიერები ერთსულოვანი არიან, რომ იტიკაფი რამადანის თვის ბოლო ათი დღის განმავლობაში მამაკაცებისთვის არის სუნა, ანუ სასურველი მოქმედება.
იხილეთ, მაგალითად: An-Nawawi Ya. Sahih Muslim bi Sharh an-Nawawi. 10 ტომად 18 საათი ტ.4. ნაწილი 7. S. 222, 223; ალ-ასკალიანი ა ფათჰ ალ-ბარი ბი შარჰ საჰიჰ ალ-ბუხარი. 18 ტომში T. 5. S. 186.
დადგა რამადანის თვე და მუსლიმებს, როგორც ყოველთვის, აქვთ კითხვები რამადანის თვეში მარხვასთან დაკავშირებით. კერძოდ, ადამიანები, რომლებიც არ იცავენ ისლამის ყველა მოვალეობას და არ ტოვებენ მის ყველა აკრძალვას, ფიქრობენ მარხულობენ თუ არა. მაგალითად, ადამიანები, რომლებიც არ ლოცულობენ, ან ქალები, რომლებიც თავს არ იფარებენ, სჩადიან აშკარა ცოდვებს, ასეთ ადამიანებს არჩევანის წინაშე დგანან, მარხულობენ თუ არა, იქნება თუ არა მათი მარხვა ძალაში, თუ არ დაიცავენ სხვა რელიგიურ დანიშნულებას. ჩაიდინოს ცოდვები და ასე შემდეგ. მსგავს სიტუაციაში მყოფი თითოეული ადამიანი საკუთარ თავს უსვამს ამ კითხვას. უფრო მეტიც, ზოგჯერ პრაქტიკოსი, მაგრამ უცოდინარი მუსლიმები ეუბნებიან ასეთ ადამიანებს: „რაში გჭირდებათ მარხვა, თუ არ ლოცულობთ, არ ატარებთ ჰიჯაბს, თქვენი მარხვა არ მიიღება“.
აქ თქვენ უნდა გესმოდეთ, რომ ისლამის მოვალეობები ბუნებით ინდივიდუალურია და ისინი ერთმანეთზე არ არიან დამოკიდებული. თუ ადამიანი არ ლოცულობს და მარხულობს, ეს არ ნიშნავს, რომ მისი მარხვა არ მიიღება, მარხვის მართებულობა არანაირად არ არის დაკავშირებული ლოცვის მართებულობასთან. იგივეა, თუ ქალი არ ატარებს ჰიჯაბს: ეს არ ნიშნავს, რომ ჰიჯაბი მარხვის მოქმედების პირობაა - თუ ჰიჯაბი არ ატარებს და მარხულობს, მისი მარხვა ჩაითვლება. ამიტომ, ვისაც ეჭვი ეპარება, საჭიროა ეჭვების განდევნა და მარხვა დაიწყოს, რათა მარხვა გახდეს ადამიანის გარდასახვისა და მისი ცვლილების მიზეზი.
ეს წესი მომდინარეობს ყურანიდან, სადაც ყოვლისშემძლე ალლაჰი ამბობს სურაში ბაქარაში: „ო, ვინც გწამთ! (ეს არის მიმართვა ყველა მორწმუნისადმი - ყველა ადამიანის მიმართ, ვინც თავს მუსლიმად თვლის, თუნდაც ის არ იცავდეს რელიგიას). "თქვენ დაწესებული გაქვთ მარხვა ისევე, როგორც ეს იყო დადგენილი წინა თემებისთვის." მარხვა მუსლიმებისთვის უნიკალური არ არის, ის სხვა წინასწარმეტყველთა საზოგადოებებში იყო დადგენილი, როგორც თაყვანისცემის ფორმა.
გარდა ამისა, ყოვლისშემძლე ალლაჰი ამბობს: "ალბათ თქვენ გამოავლენთ ღვთისმოსაობას" - ანუ, ალბათ, ეს მარხვა, თუ სწორად დაიცავ, შეგიცვლის - ადამიანი, რომელიც არ ილოცებდა, თუ მარხვას დაიცავს, ეს მარხვა სულიერად შეცვლის მას.
მაშასადამე, ადამიანმა ამ თვეში უნდა მოინახულოს მეჩეთი - რათა ის არ იყოს ადამიანისათვის უცხო ადგილი, რომ იცოდეს, როგორ შევიდეს იქ, როგორ აღასრულოს ნამაზი - თუ არ იცის როგორ, უყურე როგორ ასრულებენ სხვები. ნამაზი, რათა აღმოიფხვრას თანამედროვე ადამიანის ეს გაუცხოება არაისლამური ღირებულებებით, მეჩეთიდან. და ამის საუკეთესო დრო რამადანის თვეა. ამიტომ, უნდა შეეცადოს მარხვის შენარჩუნება, რათა მასში დაინახოს არა მხოლოდ წინაპრების რაიმე სახის ჩვეულება ან ჯადოსნური რიტუალი, რომელიც სრულდება აზრებისა და გაგების გარეშე. და ეს არის საქციელი, რომელიც ცვლის ჩვენს გულებს - როდესაც ჩვენ განვიცდით შიმშილს და წყურვილს და თანაუგრძნობთ ადამიანებს, რომლებსაც არ აქვთ საკვები, ვისთვისაც წყალიც კი ფუფუნებაა. და როდესაც ჩვენ განვიცდით ამ მდგომარეობას, მან უნდა შეგვცვალოს და შეცვალოს ჩვენი ცხოვრების აზრი.
ამ თვის ღირებულება უზარმაზარია. თქვენ უნდა გესმოდეთ, რომ ამ თვეს აქვს გარკვეული ბარაქა, ალლაჰის წყალობა და ეს წყალობა არ შეიძლება სხვა დროს მარხვით. ეს არის ალლაჰის წყალობა, რომელსაც ის აძლევს ამ კონკრეტულ დროს. ამიტომ, რამადანი საუკეთესო დროა, რომ მოინანიოთ ცოდვები, გააკეთოთ ტაუბა და შეცვალოთ. და თუ ადამიანი რაიმეს არ აკვირდება რელიგიიდან, ეს არის საუკეთესო დრო, რათა დუა გააკეთოს და სთხოვოს ალლაჰს, მისცეს მას გამბედაობა და ძალა, რომ დაიცვას რელიგია.
აბუ ალი ალ აშარი
Azan.kz ვებსაიტისთვის წაკითხული აუდიო ლექციის ჩანაწერი.
Კითხვა: Assalamu alaikum wa rahmatullahi wa barakatuh.
პირველად ვპოსტავ და ყოველ დღე ძალიან ვღელავ, ვფიქრობ, რომ რაღაცას არასწორად ვაკეთებ.
დილიდან საღამომდე ვმუშაობ და ნამაზის შესრულება არ შემიძლია... მითხარით, გთხოვთ, რა გავაკეთო ამ შემთხვევაში? ..
ასევე ძალიან ვნერვიულობ, რომ სამსახურში (ქალაქში) თავსაბურავი ვერ მივდივარ, მხოლოდ სახლში დილით და სამსახურის შემდეგ ... (მხრები და ფეხები ყოველთვის დახურულია)
ეს ცოდვად ითვლება?
და მითხარი, გთხოვ, თუ შევწყვიტე, რადგან არ შემიძლია ლოცვა და წესიერად ჩაცმა, ცოდო იქნება თუ ბოლომდე მარხვა უნდა გავაგრძელო? (ყველა ამბობს, რომ ეს არასწორია და რომ მე მხოლოდ ვცოდავ)
მადლობა! (რუსეთი მოსკოვი)
პასუხი:
მოწყალე და მოწყალე ალაჰის სახელით!
Assalamu alaikum wa rahmatullahi wa barakatuh!
ბ) მარხვა თქვენს ამჟამინდელ ვითარებაში.
ა) სავალდებულო ლოცვა და ჰიჯაბი
თქვენი მოვალეობაა აღასრულოთ ლოცვა ამისთვის დადგენილ დროს. ლოცვის დაგვიანება ან გამოტოვება საპატიო მიზეზის გარეშე დიდი ცოდვაა. თქვენ უნდა გულწრფელად მოინანიოთ ლოცვის უგულებელყოფისთვის და მომავალში შეეცადეთ გააკეთოთ ყველაფერი, რომ ყველა ლოცვა დროულად შეასრულოთ. სამუშაო ადგილზე ყოფნა არ არის ლოცვის გადადების საფუძველი. სამუშაო გრაფიკიდან გარკვეული დრო უნდა გამოყოთ ლოცვისთვის, თუნდაც თითოეული ლოცვა 5-10 წუთი იყოს. თან იქონიეთ სალოცავი ფარდაგი და ილოცეთ იქ, სადაც არ შეგაწუხებთ. თავიდან შეიძლება გაგიჭირდეს, მაგრამ გააკეთე ის, რისი გაკეთებაც შეგიძლია და თანდათან, ალლაჰის დახმარებით, შენი მდგომარეობა, ალლაჰის ნებით, გაუმჯობესდება.
ასევე, თმის დაფარვა ასევე თქვენი პასუხისმგებლობაა. ჰიჯაბი ყურანშია დადგენილი და ყველა ულამა ერთსულოვანია, რომ ქალმა სახლიდან გასვლისას თმა უნდა დაიფაროს. მაშა ალლაჰ, სასიამოვნოა იმის ცოდნა, რომ სახლში ცდილობ ჰიჯაბის ტარებას და შენი ძალისხმევა, რა თქმა უნდა, უმაღლეს დონეზეა დაფასებული: არა მხოლოდ ჩვენ, არამედ ალაჰმაც. ალაჰი აფასებს ყველა ძალისხმევას, რომელსაც ადამიანი აკეთებს სიკეთის კეთების გზაზე. თქვენ უნდა დაიწყოთ ეს ძალისხმევა ჰიჯაბის ტარებისკენ მიმავალ გზაზე სახლიდან გასვლისას, ისევე როგორც სამსახურში. შესაძლოა, როგორც საწყისი ძალისხმევა, შეგიძლიათ დაიწყოთ ჰიჯაბის ტარება პარასკევს სახლიდან გასვლისას და სამსახურში. და ამ მომენტიდან თანდათან გადადით მოცემული მიზნისკენ. ასევე ილოცეთ ალლაჰს, რომ გაგიადვილოთ ჰიჯაბის ტარება. თუ სამსახურში ჰიჯაბის ტარება არ გაქვთ უფლება, თავაზიანად უნდა სთხოვოთ მენეჯმენტს ჰიჯაბის ტარების უფლება. თუ ეს მცდელობა წარმატებული არ არის, შეგიძლიათ კვლავ მოგვწეროთ და ჩვენ, ალლაჰის ნებით, მოგცემთ რჩევას შემდგომი ქმედებების შესახებ.
ბ) მარხვა თქვენს ამჟამინდელ ვითარებაში
იმისდა მიუხედავად, რომ დროულად არ ლოცულობთ და მუდმივად არ ატარებთ ჰიჯაბს, მარხვა მაინც გჭირდებათ. ლოცვისა და ჰიჯაბის კუთხით სისუსტე არ უნდა შეგაჩეროთ მარხვისგან. სინამდვილეში, მარხვისგან თქვენი ხელის შეშლა არის მოტყუება ნაფსის (ეგოს) და შაიტანის (ეშმაკის) მხრიდან. თუ არ ასრულებ ისლამის ერთ-ორ მოთხოვნას, ნიშნავს თუ არა ეს, რომ ყველა მათგანზე ერთდროულად უნდა დათმო? არა, თქვენ უნდა ეცადოთ მიაღწიოთ რამდენადაც შეგიძლიათ, როგორც მუსლიმი ქალი, განსაკუთრებით რამადანის კურთხეულ თვეში. თქვენ შეიძლება არ ასრულებთ ზოგიერთ ისლამურ მოვალეობას, მაგრამ მარხვით შეასრულებთ ერთ მოვალეობას. რაღაც ჯობია არაფერზე.რატომ ართმევ თავს მარხვის სარგებელსა და სარგებელს, როცა გაქვს მარხვის შესაძლებლობა და შესაძლებლობა? არ დაივიწყოთ მარხვის სარგებელი და სარგებლობა და გახსოვდეთ, რომ ალაჰი ნებით იღებს მარხვის ლოცვებს. ერთ-ერთ ჰადიდში წინასწარმეტყველმა ﷺ თქვა:
ثلاثة لا ترد دعوتهم: الصائم حتى يفطر، والإمام العادل، ودعوة المظلوم يرفعها الله فوق الغمام ويفتح لها أبواب السماء ويقول الرب: وعزتي لأنصرنك ولو بعد حين
სამი ადამიანის ლოცვა არასოდეს არის უარყოფილი:
- მარხვის გაწყვეტამდე მარხვა,
- სამართლიანი მმართველი
- დაჩაგრული.
ალაჰი ამაღლებს მას ღრუბლებს ზემოთ და ხსნის სამოთხის კარიბჭეს. უფალი ამბობს: „ჩემს დიდებულად! მე დაგეხმარები, მაშინაც კი, თუ ეს მაშინვე არ მოხდება." (იბნ ჰიბანი. საჰიჰ. - ჰადისი 3428, მოთხრობილია აბუ ჰურაირას მიერ)
ამიტომ, გამოიყენე მარხვის შესაძლებლობა და გამოიყენე ის, როგორც იდეალური შესაძლებლობა ლოცვის აღსასრულებლად თქვენი რელიგიური და დროებითი საჭიროებებისთვის.
და ალაჰმა ყველაზე უკეთ იცის.
ვასალამ.
მუფტი სუჰაილ თარმაჰომედი
ალიმთა საბჭოს ფატვაების დეპარტამენტი (კვაზულუ-ნატალი, სამხრეთ აფრიკა)
კითხვა: შემიძლია ვიმარხო, თუ არ ვლოცულობ?
პასუხი:Დიახ, შეგიძლია. რადგან მარხვა ისლამის ხუთივე საყრდენიდან ერთ-ერთია. ინშა ალაჰ, შენი პოსტი მიიღება ყოვლისშემძლე.
კითხვა: რა უნდა ითქვას სუჰურამდე?
პასუხი:მარხვის განზრახვა (ნიატი):
„ნავაიტუ ან-ასუუმა საუმა შაჰრი რამადან მინალ-ფაჯრი ილალ-მაგრიბი ჰაალისან ლილაიაჰი ტიაალა“.
თარგმანი: "მე ვაპირებ რამადანის თვის მარხვას გამთენიიდან დაღამებამდე გულწრფელად დავიცვა ყოვლისშემძლე ალლაჰის გულისთვის."
კითხვა: რა უნდა ითქვას მარხვის (იფტარის) გაწყვეტამდე?
პასუხი:სიტყვები, რომლებსაც მარხვის გაწყვეტისას (იფთარი) ამბობს:
„ალაჰუმმა ლაკაია სუმტუ ვა ბიკია ამანტუ ვა ალაიკია თავაკკალტუ ვა ‘ალა რიზკიკია აფთარტუ ფაგფირლი ია გაფარუ მა კადამტუ ვა მა ახჰარტუ“
თარგმანი: „ო ალაჰ! შენი გულისთვის მარხვა ვიყო, მჯეროდა შენი და მხოლოდ შენ გენდობი, მარხვას ვარღვევ იმით, რაც შენ გამომიგზავნე. მაპატიე, ჩემო ცოდვათა მიმტევებელო, წარსული და მომავალი!)“ (იბნ მაჯა, სიამ, 48; დარაკუტნი, II / 185).
კითხვა: რა არის საუკეთესო რამ, რაც უნდა გააკეთოთ მარხვის დროს?
პასუხი:გულმოდგინე უნდა იყოთ ღვთისმსახურებაში, გასცეთ მოწყალება, გაუკეთოთ სიკეთე ადამიანებს, წაიკითხოთ ყურანი. თუ შესაძლებელია მარხვის დროს დასვენება, უმჯობესია ამის გაკეთება, რათა მეტი დრო დარჩეს მეჩეთში ყოვლისშემძლეის თაყვანისცემის მიზნით მისასვლელად.
კითხვა: რამდენად მნიშვნელოვანია სუჰურის მიღება? სუჰური რომ დავიძინო და დღის განმავლობაში არაფერი ვჭამო და არ დავლიო, ეს დარღვევად არ ჩაითვლება?
პასუხი:თუ დილით არ ადგებით სუჰურისთვის, მაშინ ეს არ არღვევს მარხვას. მთავარი პირობაა, რომ იფტარამდე არ ჭამა და დალიოთ. მაგრამ შეეცადეთ არ გამოტოვოთ სუჰური.
რამადანში წინასწარმეტყველი (მშვიდობა და კურთხევა მასზე) ჩქარობდა მარხვის გაწყვეტას თავად და ამხნევებდა სხვებს. გარდა ამისა, ის (ალლაჰის კურთხევა და კურთხევა მასზე) უბიძგებდა ხალხს, რომ აუცილებლად ეჭამათ გათენებამდე და, თუ ეს შესაძლებელია, გაეკეთებინათ გათენებამდე.
ალლაჰის მოციქულმა, მშვიდობა და კურთხევა მასზე, თქვა:
”ყოველთვის კურთხეულია სუჰური, ასე რომ არ გამოტოვოთ იგი და თითოეულმა თქვენგანმა დალიოს მინიმუმ ერთი ყლუპი წყალი, რადგან ჭეშმარიტად, ალლაჰი და მისი ანგელოზები აკურთხებენ მათ, ვინც გათენებამდე ჭამს ან სვამს” (აჰმადი).
კითხვა: მნიშვნელოვანია თუ არა ჩქარობა მარხვის გასაწყვეტად?
პასუხი:
„ყველა კარგად იქნება, სანამ მარხვის გასაწყვეტად იჩქარებენ“. (ალ ბუხარი No. 1957, მუსლიმი No. 1098)
კითხვა: რა არის მარხვის გაწყვეტის საუკეთესო საშუალება?
პასუხი:ალლაჰის მოციქულმა თქვა:
„ვისაც ფინიკი აქვს, მარხვა ამით გაწყვიტოს, ვისაც არ აქვს, წყლით გაწყვიტოს მარხვა, რადგან ის განწმენდს“. (Ahmad No. 15798, At Tirmidhi No. 695, Abu Dawud No. 2355)
კითხვა: შემიძლია თუ არა ჭამა ფაჯრის ლოცვის შემდეგ მზის ამოსვლამდე?
პასუხი:ფაჯრის ლოცვის შემდეგ, თქვენ არ შეგიძლიათ ჭამა. აუცილებელია ჭამის შეწყვეტა გათენებამდე 10 წუთით ადრე.
"ჭამე და დალიე, სანამ ცისკრის თეთრ ძაფს შავს გაარჩევ და მერე ღამემდე იმარხულე." (ყურანი 2:187)
კითხვა: თუ დავიწყების გამო დღის განმავლობაში ვიღებდი საჭმელს, ვსვამდი წყალს, ირღვევა თუ არა მარხვა?
პასუხი:დავიწყებისგან ამოღებული საკვები და წყალი მარხვას არ არღვევს. როგორც კი გაიხსენებთ, რომ მარხულობთ, დაუყოვნებლივ უნდა შეწყვიტოთ ჭამა.
არსებობს წინასწარმეტყველის ჰადისი:
„ვინც ჭამდა ან სვამდა და დაავიწყდა, განაგრძოს მარხვა, რადგან ალლაჰი აჭმევდა და რწყავდა მას“. (ალ-ბუხარი No6669)
კითხვა: შესაძლებელია თუ არა უწყვეტი მარხვა, მაგალითად, ზედიზედ 2 დღე, მარხვის გაუქმების გარეშე?
პასუხი:Არა, შენ არ შეგიძლია.
აბუ საიდმა (ალლაჰი იყოს კმაყოფილი მასზე) მოახსენა, რომ მან მოისმინა წინასწარმეტყველის (მშვიდობა და კურთხევა ალლაჰის მასზე) ნათქვამი:
„ნუ მარხულობთ განუწყვეტლივ, მაგრამ ვისაც ეს უნდა, გათენებამდე (მეორე დღის) გაწყვიტოს მარხვა“. (ალ ბუხარი No. 1963)
კითხვა: შესაძლებელია თუ არა რამდენიმე დღის მარხვა? მაგალითად, 3 დღე დასაწყისში და 3 დღე ბოლოს?
პასუხი:არა, ეს აკრძალულია.
„რამაზანის თვეში ჩამოვიდა ყურანი - სწორი გზამკვლევი ხალხისთვის, სწორი ხელმძღვანელობისა და გამჭრიახობის ნათელი მტკიცებულება. ვინც ამ თვეს იპოვის, უნდა იმარხულოთ“. (ყურანი 2:185)
კითხვა: მარხვის დროს მიგზავნიან მივლინებაში სხვა ქალაქში. შემიძლია შევაჩერო ჩემი პოსტი?
პასუხი:ალაჰმა ნება დართო მოგზაურს, შეწყვიტოს მარხვა, მაშინაც კი, თუ მას მოგზაურობისას რაიმე სირთულე არ შეექმნა. მარხვის ბოლოს დაგჭირდებათ გამოტოვებული დღეების ანაზღაურება. ყოვლისშემძლემ თქვა:
„ხოლო თუ ვინმე ავად არის ან მოგზაურობაშია, იმდენივე დღე იმარხულოს სხვა დროს. ალლაჰს სურს სიმსუბუქე თქვენთვის და არ სურს თქვენთვის გაჭირვება.” (ყურანი 2:185).
კითხვა: შემიძლია თუ არა პოსტის შენარჩუნება, მიუხედავად იმისა, რომ მივდივარ მივლინებაში სხვა ქალაქში?
პასუხი:Დიახ, შეგიძლია.
ჰამზა იბნ ამრ ალ-ასლამიმ, შეიძლება ალლაჰი იყოს კმაყოფილი მასზე, ჰკითხა ალლაჰის მოციქულს, ალლაჰის მშვიდობა და კურთხევა მასზე:
"ო, ალლაჰის შუამავალო, ვგრძნობ, რომ მაქვს საკმარისი ძალა იმისათვის, რომ ვიმარხულო მოგზაურობაში, ასე რომ, ცოდვა იქნება თუ არა ამის გაკეთება?" წინასწარმეტყველმა თქვა: "ეს არის ნებართვა (შეწყნარება) ალლაჰისგან და ვინც ამით ისარგებლებს, კარგად მოიქცევა და ვისაც მარხვა სურს, მას ცოდვა არ აქვს." (მუსლიმური No. 1891)
კითხვა: ნებადართულია თუ არა წინადაცვეთა მარხვის დროს (ქორწილი და ა.შ.)?
პასუხი:დიახ, მარხვის პერიოდში შეგიძლიათ ბავშვის წინადაცვეთა (ქორწილის აღნიშვნა და ა.შ.). მაგრამ ამ შემთხვევაში სადღესასწაულო კერძი საღამოს უნდა გადაიტანოთ (მარხვის გაწყვეტის შემდეგ).
კითხვა: შემიძლია ვივარჯიშო უზმოზე?
პასუხი:დიახ, შეგიძლიათ, მაგრამ არ დაგავიწყდეთ, რომ მარხვის დროს სხეული ისედაც ისე ძნელდება, ეცადეთ, არ დაიტვირთოთ. მიზანშეწონილია შესვენება მარხვის პერიოდში.
კითხვა: შესაძლებელია თუ არა მარხვის დროს ნერწყვის გადაყლაპვა?
პასუხი:ნერწყვის გადაყლაპვა მარხვას არ აფუჭებს. მაგრამ შეუძლებელია კონკრეტულად ნერწყვის "გადარჩენა" და გადაყლაპვა, რადგან ეს აფუჭებს პოსტს.
კითხვა: შეიძლება თუ არა საღეჭი რეზინის ღეჭვა?
პასუხი:Არა, შენ არ შეგიძლია. საღეჭი რეზინი შეიცავს შაქარს (ან შემცვლელს).
გარდა ამისა, უზმოზე ღეჭვისას საღეჭი რეზინი ასტიმულირებს კუჭის წვენის გამომუშავებას, რაც ხელს უწყობს გასტრიტის განვითარებას ან პეპტიური წყლულის გამწვავებას.
კითხვა: შეიძლება თუ არა კრემების გამოყენება უზმოზე?
პასუხი:Დიახ, შეგიძლია. მთავარი ის არის, რომ თქვენ არ იყენებთ მათ შინაგანად.
კითხვა: შესაძლებელია თუ არა უზმოზე კბილების გახეხვა კბილის პასტით ნერწყვის გადაყლაპვის გარეშე?
პასუხი:კბილის პასტის გამოყენება დასაშვებია, მაგრამ ის მაკრუჰის კატეგორიას მიეკუთვნება. კბილის პასტის გამოყენებისას ნერწყვი არ ყლაპავს, სანამ გემო არ გაივლის. თუ კბილის პასტა კუჭში მოხვდება, ის მარხვას არღვევს. ჩამოიბანეთ პირი საფუძვლიანად და იყავით ძალიან ფრთხილად. უკეთესი და უსაფრთხოა მისვაკის გამოყენება. ეს უკანასკნელი არის სუნა.
კითხვა: ბოლო დროს კბილები ხშირად მდის სისხლდენას და ნერწყვს ვაგროვებ და ვაფურთხებ, ხანდახან დავიწყების გამო ვყლაპავ. მარხვა ირღვევა ამის გამო და რა შეიძლება გაკეთდეს?
პასუხი:მარხვა არ ფუჭდება, მაგრამ არ არის აუცილებელი სისხლის განზრახ გადაყლაპვა. ჩვენ გირჩევთ იყოთ ძალიან ფრთხილად.
კითხვა: ნებადართულია თუ არა დიდმარხვის დღეებში მოწევა?
პასუხი:არა, დაუშვებელია.
კითხვა: დასაშვებია თუ არა ნასვეის მიღება დიდმარხვაში?
პასუხი:არა, დაუშვებელია. ვინაიდან ეს ეხება ინტოქსიკაციურ ნივთიერებებს.
კითხვა: შემიძლია თუ არა მარხვის დროს შხაპის მიღება ან აბაზანა?
პასუხი:თქვენ შეგიძლიათ, როგორც საჭიროა. Ფრთხილად იყავი.
ალლაჰის მოციქულმა მარხვის დროს კბილებს მისივაკით გაიხეხა და თავზე წყალი დაასხა. თანამებრძოლებმა დაინახეს, თუ როგორ ასხამდა მას (მშვიდობა და ალლაჰის კურთხევა მას) მარხვის დროს, წყურვილისაგან ან სიცხისგან თავის დაღწევით. (აჰმადი #15473, აბუ დაუდი #2365)
კითხვა: შესაძლებელია თუ არა მარხვის დროს პირის, ცხვირის უბრალოდ გამორეცხვა?
პასუხი:პირის ღრუს გამორეცხვა და ცხვირის წყლით გაწმენდა მარხვას არ არღვევს, თუნდაც ეს არ მოხდეს განბანის დროს. თუ წყალს გადაყლაპავ, მაშინ მარხვა ირღვევა და უნდა აინაზღაურო.
ალლაჰის მოციქულმა, მშვიდობა და კურთხევა მასზე, თქვა:
"ცხვირი კარგად ჩამოიბანეთ (ღრმად), გარდა იმ შემთხვევებისა, როცა მარხულობთ." (ატ-თირმიდი, 788)
კითხვა: შესაძლებელია თუ არა მარხვის დროს ფრჩხილების და თმის შეჭრა?
პასუხი:შეგიძლიათ შეიჭრათ თმა და ფრჩხილები. უმჯობესია ამის გაკეთება სრული განბანის წინ.
კითხვა: მარხვის დროს, დღისით, მქონდა სექსუალური კონტაქტი ჩემს მეუღლესთან. ახლა 1 დღე შეწყვეტილია. როგორ შეიძლება მისი აღდგენა?
პასუხი:რამადანის დღის განმავლობაში სქესობრივი კავშირის მქონე ადამიანის მარხვა ირღვევა და მარხვის ეს დღე მან უნდა აუნაზღაუროს უწყვეტი 2-თვიანი მარხვით, ხოლო თუ ეს მის ძალებს აღემატება, მან უნდა გამოკვებოს 60 ღარიბი. (ეს ნათქვამია აბუ ჰურაირას (ალლაჰი იყოს კმაყოფილი მისით) ჰადისში. ალ ბუხარი No 6087,6164. მუსლიმი No 1111)
თუ სქესობრივი კავშირი მოხდა დავიწყების გამო (მარხვის გაწყვეტის განზრახვის გარეშე), მაშინ ამ შემთხვევაში მარხვა გაფუჭებულად არ ითვლება. როგორც კი მიხვდებით, რომ მარხულობთ, უნდა შეწყვიტოთ სექსუალური კონტაქტი.
კითხვა: შესაძლებელია თუ არა მეუღლეებს სქესობრივი კავშირი მარხვის დროს, ღამით (მარხვის გაწყვეტის შემდეგ)?
პასუხი:დიახ
„თქვენთვის ნებადართულია მარხვის ღამეს ცოლებთან ურთიერთობა (ბოლოს და ბოლოს) ისინი თქვენთვის სამოსია, თქვენ კი მათთვის სამოსელი“ (ყურანი 2:187).
კითხვა: შესაძლებელია თუ არა მარხვის დროს ცოლის (ქმრის) ჩახუტება და კოცნა?
პასუხი:აიშამ, შეიძლება ალლაჰი კმაყოფილი იყოს მისით, თქვა:
„მარხვის დროს წინასწარმეტყველი ხშირად ეხუტებოდა და კოცნიდა (თუმცა მის ცოლებს), ის უკეთ აკონტროლებდა თავს, ვიდრე რომელიმე თქვენგანი. (ალ ბუხარი No. 1927)
კითხვა: მარხვის დროს ამოვისუნთქე, ეს მაფუჭებს მარხვას?
პასუხი:უნებლიე ეაკულაციის შემთხვევაში მარხვა არ ირღვევა. თქვენ უნდა გააკეთოთ სრული აბაზანა (ღუსლი).
კითხვა: რა უნდა გავაკეთო, თუ მენსტრუალური ციკლი დამეწყება მარხვის დროს?
უპასუხე: მარხვა უნდა გააფუჭო. აბუ საიდ ალ-ხუდრის მიერ მოთხრობილი ჰადისი, შეიძლება ალლაჰი იყოს კმაყოფილი მისით, ამბობს:
"არ ტოვებს ლოცვას და მარხვას, როცა მენსტრუაცია ექნება?" (ალ-ბუხარი, No. 1951, მუსლიმი No. 889)
მენსტრუაციის შემდეგ ქალს მარხვის გამოტოვებული დღეების ანაზღაურება სჭირდება.
კითხვა: როგორ ვიყოთ მეძუძური დედის მარხვის დროს?
პასუხი:ყველაზე სწორი მოსაზრებით, ორსული ან ძუძუთი ქალი განიხილება როგორც ავად, ამიტომ მას უფლება აქვს არ მარხულობდეს და მხოლოდ გამოტოვებული დღეების ანაზღაურება აქვს, მიუხედავად იმისა, ეშინია თავისთვის თუ ბავშვისთვის. წინასწარმეტყველმა, მშვიდობა და კურთხევა ალლაჰის მასზე, თქვა:
"ალლაჰმა შეუმსუბუქა მარხვის მოვალეობა და ლოცვის ნაწილი მოგზაურს, და შეუმსუბუქა მარხვა ორსულთა და მეძუძურ ქალებს." (at-Tirmidhi, 3/85, მან თქვა - ეს არის ჰადან ჰასანი)
კითხვა: თავს ცუდად ვგრძნობ, შემიძლია თუ არა მარხვა?
პასუხი:თუ ზოგიერთ დღეებში ადამიანს უჭირს მარხვა, ამ დღეებში მარხვის გაწყვეტის უფლება აქვს. ზოგჯერ სავალდებულოც კი ხდება (მაგალითად, ექიმის რეკომენდაციით), თუ მარხვა მნიშვნელოვან ზიანს აყენებს ადამიანს. ყოვლისშემძლე ალლაჰმა იხსნა ჩვენი საზოგადოება გაჭირვებისგან. ყოვლისშემძლემ თქვა:
„მას რელიგიაში არანაირი სირთულე არ შეგიქმნიათ“. (ყურანი 22:78)
ადამიანი, რომელმაც მარხვა შეწყვიტა იმის გამო, რომ ძალიან გაუჭირდა, ვალდებულია გამოტოვებული დღეების ანაზღაურება მას შემდეგ რაც თავს უკეთ იგრძნოს.
კითხვა: როგორ ვიყოთ სუსტი ადამიანები (უკურნებელი ადამიანები)?
პასუხი:ვისაც საერთოდ არ შეუძლია მარხვა (ანუ იმედი არ არის, რომ ოდესმე შეძლებს მარხვას, მაგალითად, ძალიან მოხუცს და ასევე სასიკვდილო ავადმყოფს) აქვს უფლება არ მარხულობდეს, მაგრამ უნდა გამოკვებოს. ღარიბი კაცი ყოველი გამოტოვებული დღისთვის. აბდულა იბნ აბასმა, შეიძლება ალლაჰი კმაყოფილი იყოს მისით, წაიკითხეთ ყოვლისშემძლე სიტყვები:
„და ვისაც ძნელად მარხვა შეუძლია, ღარიბებს გამოსასყიდად უნდა გამოკვებოს“. (ყურანი 2:184)
კითხვა: მარხვის დროს ვიღებინე. ჩემი პოსტი გატეხილია?
პასუხი:დიახ
„ვინც ღებინებას არ ევალება მარხვის აღკვეთა, ხოლო ვინც განზრახ ღებინება გამოიწვია, მარხვა უნდა აუნაზღაუროს. (Ahmad No. 10085, Abu Dawud No. 2370, At Tirmidhi No. 720, Ibn Maja No. 1676)
კითხვა: როგორ უნდა აღინიშნოს ეიდ ალ-ფიტრი?
პასუხი:ურაზა ბაირამში თქვენ უნდა მოამზადოთ სადღესასწაულო საკვები, მოიწვიოთ ნათესავები და მეგობრები. შეგიძლიათ ნათესავებთან წასვლა. მთავარია იგრძნოთ, რომ ეს დღესასწაულია.
კითხვა: პოსტის შემდეგ გავიგე დამატებითი პოსტის შესახებ. რა არის ეს პოსტი და როგორ უნდა შევინახოთ?
პასუხი:შავვალის თვეში რამადანის თვის შემდეგ 6 დღის მარხვა სუნაა. შეგიძლიათ წყვეტილი მარხვა, ე.ი. დასაწყისში 2 დღე, შუაში 2 დღე, ბოლოს 2 დღე. იჩქარეთ ასევე ჩვეული წესით, ე.ი. გარიჟრაჟიდან დაღამებამდე, უარის თქმა ჭამაზე, სასმელზე, ინტიმურ ურთიერთობაზე და სხვა რამეებზე, რაც მარხვას არღვევს. შეგიძლიათ დაიწყოთ დღესასწაულის "Eid al-Fitr" შემდეგ.
წინასწარმეტყველმა, მშვიდობა და კურთხევა ალლაჰის მასზე, თქვა:
"ვინც მარხულობს რამადანის თვეს და მის შემდეგ მარხულობს შავალის ექვს დღეს, უტოლდება იმას, ვინც მარხულობს მთელი წლის განმავლობაში" (მუსლიმი)